Η παγκοσμιοποίηση ως (made in USA) ιδεολογική κατασκευή.....

Ο Π. Κονδύλης αναλύει γιατί η διχοτομία μεταξύ πολιτικής και οικονομίας είναι αβάσιμη από ιστορική και κοινωνιολογική άποψη

Κύκλοι με απτά υλικά συμφέροντα, αλλά και διάφοροι καλόπιστοι, οι οποίοι εξ ιδιοσυγκρασίας ενστερνίζονται τις ελπιδοφόρες προοπτικές, προπαγανδίζουν την άποψη ότι η προϊούσα παγκοσμιοποίηση θα επιφέρει όλο και μεγαλύτερη εξίσωση των συλλογικών συνθηκών ζωής και των συλλογικών σκοπών, δημιουργώντας έτσι κοινά σημεία μεταξύ των ανθρώπων και καθιστώντας περιττές τις αιματηρές συγκρούσεις· γιατί, όπως λέγεται, η παγκοσμιοποίηση θα εξασθενήσει ή ίσως και θα καταργήσει τις υποτιθέμενες αιτίες αυτών των συγκρούσεων, δηλαδή τα έθνη και τα κράτη. Η αντίληψη αυτή αναγορεύθηκε, προπαντός μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, σε αυταπόδεικτη αλήθεια και άρθρο πίστεως, έτσι ώστε δεν διερευνώνται επαρκώς οι προϋποθέσεις της και η λογική συνοχή της.

Ως φορέας της παγκοσμιοποίησης και της εξίσωσης των συνθηκών και των σκοπών (αξιών) δεν θεωρείται βέβαια οποιαδήποτε δραστηριότητα, π.χ. το κήρυγμα της αδελφοσύνης και της αγάπης, αλλά μια δραστηριότητα εντελώς συγκεκριμένη: η διευρυνόμενη και διαπλεκόμενη οικονομία. Μια πρώτη προϋπόθεση της παραπάνω αντίληψης είναι λοιπόν η πίστη στην πρωτοκαθεδρία της οικονομίας και μάλιστα της οικονομίας στην αντίθεσή της προς την πολιτική, η οποία λίγο – πολύ ταυτίζεται με την «πολιτική της ισχύος» και αντιπαρατίθεται προς την υποτιθέμενη εγγενή ειρηνικότητα της οικονομίας. Αυτή όμως η διχοτομία μεταξύ πολιτικής και οικονομίας είναι δυνατή μόνο αν οι δύο αυτοί τομείς οριστούν τόσο στενά (αν δηλαδή η οικονομία περιοριστεί στην τεχνική διαδικασία της παραγωγής και η πολιτική περισταλεί στη διοίκηση και στη διαχείριση), ώστε χάνεται κάθε ουσιαστική σχέση με την κοινωνική πράξη και πραγματικότητα.





* Το «ζωτικό συμφέρον»

Από ιστορική και κοινωνιολογική άποψη η διχοτομία είναι επίσης αβάσιμη· αποτελεί μια ιδεολογική κατασκευή και ένα ιδεολογικό όπλο που, καθώς είναι γνωστό, πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον ανερχόμενο αστικό φιλελευθερισμό εναντίον του απολυταρχικού κράτους, ενώ και σήμερα παραμένει προσφιλές επιχείρημα διαφόρων οικονομικών κύκλων, οι οποίοι βέβαια την ίδια στιγμή κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να επιστρατεύσουν την πολιτική για δικούς τους σκοπούς και διόλου δεν περιφρονούν επικερδείς κρατικές παραγγελίες και πιστώσεις. Κατά τα λοιπά, η ιδεολογική αυτή κατασκευή συνδέθηκε ήδη από τον 17ο αιώνα με την κοσμοϊστορική πρόβλεψη ότι το εμπόριο θα υποκαταστήσει τον πόλεμο. Τι έγινε έκτοτε, το γνωρίζουμε καλά.

Ο γενικός λόγος για τον οποίο πολιτική και οικονομία με την οποιαδήποτε κοινωνικά βαρύνουσα έννοια των όρων παραμένουν αδιαχώριστες είναι προφανής. Η οικονομία και η πολιτική αφορούν εξίσου τις συγκεκριμένες σχέσεις συγκεκριμένων ανθρώπων και κάθε οικονομική αλλαγή προκαλεί μια μετατόπιση του συσχετισμού δυνάμεων προς όφελος ορισμένων ανθρώπων και εις βάρος άλλων. Οι οικονομικοί σκοποί ούτε επιδιώκονται ούτε επιτυγχάνονται μέσα σε ένα κοινωνικό κενό, παρά μετριούνται με κριτήριο την απόδοση των ανταγωνιστών, και ανάλογα αξιολογούνται. Ο,τι όλοι μπορούν να παραγάγουν και ό,τι όλοι μπορούν να απολαύσουν δεν έχει ούτε οικονομική ούτε πολιτική αξία γιατί αξία σημαίνει πάντα: ιδιαίτερη αξία. Γι’ αυτό τα απόλυτα κέρδη, δηλαδή όσα σημαίνουν βελτίωση σε σχέση με την προγενέστερη δική μας κατάσταση, φαίνονται πολύ λιγότερο σημαντικά από τα σχετικά κέρδη, δηλαδή εκείνα που επιτυγχάνονται σε σύγκριση με την τωρινή κατάσταση των ανταγωνιστών μας.

Αν μια πλευρά πιστεύει ότι τα σχετικά της μειονεκτήματα είναι αδύνατο να υπερκαλυφθούν στο προβλεπτό μέλλον με οποιαδήποτε προσπάθεια, τότε είναι αναγκασμένη να επιλέξει ανάμεσα στη συνθηκολόγηση μπροστά στη δύναμη της «αόρατης χειρός» (Α. Smith) και στην πολιτικοποίηση της οικονομικής σύγκρουσης. Γιατί από καταβολής κόσμου υπάρχουν μόνο δύο δυνατότητες για να αποκτήσει κανείς αγαθά: να τα παραγάγει ο ίδιος ή να τα πάρει από όποιον τα παράγει, αδιάφορο αν αυτό το κάνει με το ξίφος ή μέσω εμπορικών ποσοστώσεων. Η έννοια του «ζωτικού συμφέροντος» υπάρχει εξίσου στην οικονομία και στην πολιτική, και μάλιστα θα μπορούσαμε να τη θεωρήσουμε ως τον μεγάλο κοινό τους παρονομαστή.

Η κατάσταση αυτή μπορεί να συγκεφαλαιωθεί ως εξής: η πολιτική διεισδύει στην οικονομία όχι τόσο μέσω των διαδικασιών της παραγωγής και της επικοινωνίας όσο μέσω του προβλήματος της κατανομής. Είναι άκρως χαρακτηριστικό ότι η συζήτηση για την παγκοσμιοποίηση στρέφεται γύρω από διαδικασίες και προτάσεις οι οποίες αφορούν τη διαπλοκή της παγκόσμιας βιομηχανίας και του παγκοσμίου εμπορίου καθώς και την πύκνωση των παγκοσμίων επικοινωνιακών δικτύων το μυστικό μιας παγκόσμια αποδεκτής κατανομής των πόρων και του πλούτου δεν το έχει αποκαλύψει ως σήμερα κανείς. Η ειρήνη όμως μεταξύ πολιτικών μονάδων και ανθρώπων γενικά δεν μπαίνει τόσο σε κίνδυνο λόγω του τρόπου παραγωγής και επικοινωνίας όσο λόγω των όρων και των ανισοτήτων της κατανομής.

Η παγκοσμιοποίηση της παραγωγής και της οικονομίας θα οξύνει το πρόβλημα της κατανομής από δύο απόψεις. Στο εσωτερικό των ανερχομένων οικονομικών δυνάμεων θέτει σε κίνηση διαδικασίες οι οποίες γρηγορότερα μπορούν να πολλαπλασιάσουν παρά να ικανοποιήσουν τις προσδοκίες για σχετικά κέρδη και ως γνωστόν ο μισοχορτασμένος είναι πιο επιθετικός παρά ο μισοπεθαμένος από την πείνα. Ακόμη και η περιορισμένη ικανοποίηση τέτοιων προσδοκιών δημιουργεί πάντως, καθώς πίσω της στέκουν τεράστιες ανθρώπινες μάζες, έναν πλούτο σημαντικό, οπότε το σχετικό μερίδιο των ανεπτυγμένων χωρών στον παγκόσμιο πλούτο μειώνεται συνεχώς. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο αγώνας κατανομής μεταφέρεται και στο εσωτερικό των πλουσίων χωρών, οι οποίες αναγκάζονται να σφίξουν το ζωνάρι (τουλάχιστον ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων) προκειμένου να παραμείνουν ανταγωνιστικές.

* Θεώρηση made in USA





Οποιος φαντάζεται ότι αυτό αποτελεί απλώς μια βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη αναπροσαρμογή, η οποία οπωσδήποτε θα πετύχει αρκεί να επιδείξουμε κάποια υπομονή και επιδεξιότητα όποιος το φαντάζεται αυτό, ασφαλώς δεν έχει κατανοήσει την έκταση της μεταβολής που επιτελείται σήμερα σε πλανητική κλίμακα. Η βιομηχανικά ανεπτυγμένη «Δύση» συνεχίζει να βλέπει τη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης από την άτρομη και παραπλανητική σκοπιά του τμήματος εκείνου του πλανήτη το οποίο ακόμη κατέχει πάνω από τα τρία τέταρτα του παγκοσμίου πλούτου και της παγκόσμιας ενέργειας. Και πρέπει να προσθέσουμε ότι καθοριστική εδώ είναι η αμερικανική θεώρηση των πραγμάτων, η οποία βέβαια, παρά τις ιδεολογικές ομολογίες πίστεως προς την αυτοματική της οικονομίας, στηρίζεται πρωταρχικά στο σημερινό στρατιωτικό και διπλωματικό προβάδισμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Οποιος υπερέχει (προς το παρόν) τόσο πολύ έχει τη φυσική τάση να βλέπει την παγκοσμιοποίηση πρώτα – πρώτα ως διεύρυνση του δικού του πεδίου δράσεως και δεν μπορεί ή δεν θέλει να βάλει με τον νου του τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της αναστροφής του ρεύματος.

Ωστόσο, μέσα στην αυτοπεποίθηση της «Δύσης» έχει ήδη εμφιλοχωρήσει η πρώτη αμφιβολία, αλλά και το πρώτο ρίγος, προπαντός στην Ευρώπη, όπου συνειδητοποιείται όλο και εντονότερα ότι η βαθύτερη αιτία της μόνιμης κρίσης είναι η ένταση του παγκοσμίου ανταγωνισμού και η συνεχής πτώση του ειδικού ευρωπαϊκού βάρους μέσα στην παγκόσμια οικονομία. Οι αμφιβολίες και τα ρίγη θα επιταθούν κάτω από την πίεση εισαγομένων και ενδογενών δημογραφικών και οικολογικών παραγόντων. Τότε τα σύνορα, τα οποία έχει γκρεμίσει στο μεταξύ η παγκοσμιοποίηση, θα ανεγερθούν και πάλι εξαιτίας της όξυνσης των αγώνων κατανομής, μολονότι δεν γνωρίζουμε επακριβώς ποιος και πού θα τα χαράξει αυτή τη φορά.

Η όξυνση τούτη πρέπει να αναμένεται ακόμη περισσότερο επειδή η δεύτερη προϋπόθεση της αντίληψης που αναφέραμε στην αρχή, ότι δηλαδή η εξίσωση των συνθηκών και των σκοπών της ζωής θα αμβλύνει τις συγκρούσεις, απλούστατα είναι εσφαλμένη. Η κοινότητα των σκοπών γεννά φιλία μεταξύ δύο πλευρών όταν ο σκοπός πρόκειται να επιτευχθεί εναντίον ενός τρίτου· σπέρνει όμως την έχθρα όταν η επίτευξη του κοινού σκοπού από μέρους της μιας πλευράς είτε κάνει αδύνατη είτε καθιστά άνευ αξίας την επίτευξή του από μέρους της άλλης. Η φιλία λοιπόν δεν προκύπτει από τον κοινόν σκοπό καθ’ εαυτόν, αλλά από τη συμφωνία δύο πλευρών για το ποια σειρά θα κατέχει η καθεμιά τους κατά την επιδίωξη του κοινού σκοπού και ποια οφέλη θα αντλήσει από την επίτευξή του. Αν στο κρίσιμο αυτό σημείο δεν επιτευχθεί συμφωνία, τότε η σύγκρουση θα οξυνθεί ακριβώς επειδή ο σκοπός είναι κοινός για τον ίδιο λόγο για τον οποίο ο χασάπης δεν εχθρεύεται τον μανάβη απέναντί του παρά τον χασάπη δίπλα του. Κοινότητα σκοπών σημαίνει αγώνα με τους ίδιους πόρους, τις ίδιες αγορές, τους ίδιους χώρους και τα ίδια έπαθλα. Και αν η κοινότητα των σκοπών επεκταθεί και στους σκοπούς της κατανάλωσης, τότε ο Ινδός και ο Κινέζος θα πρέπει να καταναλώσουν τόση ενέργεια και άλλες τόσες πρώτες ύλες όσες ο Βορειοαμερικανός. Ποιες θα είναι οι συνέπειες για τον πλανήτη;





* Οι εμφύλιοι πόλεμοι

Η εξίσωση συνθηκών και σκοπών ζωής εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης θεωρείται και υπό μιαν άλλη έννοια ως πρόδρομος ειρηνικών εξελίξεων. Λέγεται ότι οι ψυχοπνευματικές συνέπειες θα συμβάλουν στην αποδυνάμωση των εθνικών πολιτισμών και επομένως των συγκρούσεων που οφείλονται σε εθνικές και πολιτισμικές αιτίες. Αν η οικουμενική εξίσωση του τρόπου ζωής των ανθρώπων θα διαμορφώσει αναγκαστικά έναν ενιαίο παγκόσμιο πολιτισμό, δεν χρειάζεται να το εξετάσουμε εδώ. Πάντως ο παγκόσμιος αυτός πολιτισμός θα αποτελούσε εγγύηση για την ειρήνη μονάχα αν στο παρελθόν οι αιματηρές συγκρούσεις είχαν γίνει αποκλειστικά μεταξύ εθνικά και πολιτισμικά διαφορετικών συλλογικών υποκειμένων.

Η Ιστορία όμως γνώρισε και πάμπολλους εμφυλίους πολέμους, και αυτοί συχνά ήσαν και οι χειρότεροι. Ωστε το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί η οικονομική και πολιτισμική παγκοσμιοποίηση είναι η μετατροπή όλων των πολέμων σε εμφυλίους πολέμους.

Οποιος προσδοκά την παγκόσμια ειρήνη από την εξασθένηση ή τη διάλυση των εθνικών κρατών καθ’ εαυτήν λησμονεί ότι οι πόλεμοι είναι φαινόμενο πολύ παλαιότερο από τα εθνικά κράτη. Λησμονεί ότι το εθνικό κράτος διόλου δεν συνιστά το μόνο δυνατό κυρίαρχο πολιτικό υποκείμενο, επομένως η κατάργηση του εθνικού κράτους δεν συνεπάγεται αυτόματα την κατάργηση της έννοιας του κυρίαρχου κράτους και των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Και τέλος λησμονεί ότι πολύ χειρότερος από κάθε σύγκρουση μεταξύ οργανωμένων πολιτικών μονάδων μπορεί να είναι ο άμεσος αγώνας ανθρώπου προς άνθρωπο υπό συνθήκες παγκόσμιας ανομίας.
http://kondylis.wordpress.com/2009/01/06/mondialisation/

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Η Μπακογιάννη στήν Αλεξανδρούπολη καί στήν Καβάλα....

Γνωρίζετε εξίσου καλά, τους αγώνες που έχω δώσει ως μέλος της κυβέρνησης, για την ανάπτυξη και την πρόοδο του τόπου σας.

Για τη νέα, δυναμική αναπτυξιακή πορεία της περιφέρειάς σας, της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης. Για την μετατροπή της σε έναν μείζονα μεταφορικό, οικονομικό, εμπορικό, ενεργειακό κόμβο που συνδέει την Ελλάδα, με μιαν ευρύτατη ενδοχώρα προς τα Βαλκάνια, την Ευρώπη, τη Μαύρη Θάλασσα. Με την προώθηση μεγάλων έργων μεταφορικών υποδομών, με την δημιουργία ισχυρών διεθνών συμμαχιών και την κατασκευή αγωγών μεταφοράς ενέργειας όπως ο Μπουργκάς –Αλεξανδρούπολη, ο TGI, o South Stream. Αλλά ξέρετε και την προτεραιότητα που δώσαμε και για την ενίσχυση και τη διεύρυνση της πολιτικής ισονομίας και ισοπολιτείας. Από εδώ λοιπόν, από την Καβάλα, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στα εξωτερικά μας θέματα. Δεν σας κρύβω ότι ανησυχώ με τις πρώτες κινήσεις του κ. Παπανδρέου. Με ανησυχεί όταν η ελληνική κυβέρνηση συναντάται -και σε επίπεδο Πρωθυπουργών μάλιστα- με τους κυβερνώντες των Σκοπίων πριν ακόμα καλά-καλά οριστεί συνάντηση με τον κατ' εξοχήν αρμόδιο εκπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Και με ανησυχεί όταν λίγες ημέρες μετά ακούω τον κύριο Γκρουέφσκι να μας απειλεί ότι εκείνος θα διακόψει τον διάλογο μαζί μας αν δεν συμμορφωθούμε. Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Είχαμε εξαρχής ξεκαθαρίσει στον κύριο Παπανδρέου. Δεν δίνουμε λευκή επιταγή. Ούτε για τα Ελληνο-Τουρκικά, ούτε για το Κυπριακό, ούτε βεβαίως για το Μακεδονικό.





Φίλες και φίλοι, η αλήθεια είναι μία: Την υπόθεση των Σκοπίων την αντιμετωπίσαμε, μαζί με τον Κώστα Καραμανλή, σοβαρά, δραστικά και αποφασιστικά. Με θάρρος, παλικαρίσια, κοιτάξαμε τον υπόλοιπο κόσμο στα μάτια. Εισηγήθηκα και χαράξαμε τις κόκκινες γραμμές της χώρας. Παλέψαμε με αποφασιστικότητα και νικήσαμε. Ορθώσαμε το ανάστημα της Ελλάδας. Το βέτο της Ελλάδας στο Βουκουρέστι ήταν αδιαμφισβήτητα η μεγαλύτερη διπλωματική επιτυχία των τελευταίων ετών και φέρει τη σφραγίδα της Νέας Δημοκρατίας.




Νεοδημoκράτες και νεοδημοκράτισσες, Εμείς δείξαμε στον κόσμο ποιοι είμαστε. Εμείς θέσαμε το πρόβλημα σε τροχιά λύσης. Και είμαστε περήφανοι για αυτό. Το βέτο είναι το όπλο των ισχυρών. Πρέπει να είσαι ισχυρός, πρέπει να έχεις κύρος, πρέπει να έχει δύναμη για να μπορείς να μένεις ανυποχώρητος. Βάζουμε πάνω από όλα, και πάνω από τις προσωπικές μας στρατηγικές, τα συμφέροντα της πατρίδας.





Η Νέα Δημοκρατία που ονειρεύομαι θα δίνει αγώνες για ιδέες και πολιτικές αξίες. Θα υπερασπίζεται την πολιτική της με αυτοπεποίθηση και πίστη. Θα δίνει τη μάχη των ιδεών σε όλα τα επίπεδα. Αλλά ιδέες σύγχρονες. Ιδέες που απαντάνε στα σημερινά προβλήματα των πολιτών. Όχι ιδέες που βγάζουν ναφθαλίνη. Δεν θα πάμε έτσι στο μέλλον.

Μπροστά θα προχωρήσουμε με το βλέμμα στραμμένο στην κοινωνία και στα προβλήματα των πολιτών

Μόνο έτσι θα ξαναχτίσουμε τη μεγάλη και δυνατή Νέα Δημοκρατία! Του 43, του 45, του 47%!

Σε λίγες μέρες θα απαντήσουμε όλοι σε μερικά καθαρά διλήμματα για την πορεία της Νέας Δημοκρατίας. Θα παραμείνουμε ένα μεγάλο, ανοιχτό και δυνατό κόμμα ή θα γίνουμε ένα μικρό και αναχρονιστικό κόμμα που δεν θα μπορεί να κερδίσει εκλογές;Θα επιβραβεύσουμε τη συνέπεια ή τον καιροσκοπισμό; Θα αφήσουμε το ΠΑΣΟΚ και το σύστημα ΠΑΣΟΚ στα μέσα ενημέρωσης να αλωνίζουν ή θα δείξουμε τη δύναμη της μεγάλης μας παράταξης;

Με όλους εσάς διανύσαμε μια κοινή πορεία. Και αποτελεί σήμερα το αόρατο νήμα που μας ενώνει. Ένα νήμα που δεν κόπηκε ποτέ!




Μπορεί σε αυτή τη διαδρομή, σε κάποιες περιπτώσεις να είχαμε διαφορετικές απόψεις. Όμως ήμασταν πάντα εδώ. Στο ίδιο αγωνιστικό χαράκωμα της Νέας Δημοκρατίας! Ακόμα και όταν διαφωνούσαμε! Και αυτό είναι το στοιχείο που μας ενώνει και μας κάνει να κοιταζόμαστε με αμοιβαίο σεβασμό.

Δεν υποστείλαμε ποτέ τη γαλάζια σημαία. Δεν φοβηθήκαμε στα δύσκολα.

Και είμαι περήφανη γιατί σε αυτή την προσπάθεια έχω δίπλα μου στελέχη από όλες τις τάσεις του κόμματός μας. Στελέχη που συνεργάστηκαν με όλους τους πρώην προέδρους μας. Αυτό κάποιοι πάνε να το βαφτίσουν απαξιωτικά, ως «μηχανισμό». Για μας αυτό λέγεται ενότητα! Λέγεται συστράτευση! Λέγεται αλληλοεκτίμηση και αλληλοσεβασμός!

Όλοι εμείς αποφασίσαμε να βάλουμε τέλος στις όποιες διαφορές του παρελθόντος και να ενώσουμε δυνάμεις για να ξανακάνουμε δυνατή τη Νέα Δημοκρατία. Η δική μας προσπάθεια εκφράζει το σύνολο του κόμματος. Και τις ρίζες και τον κορμό και τα κλαδιά αυτής της μεγάλης παράταξης.

Ενώνει ανθρώπους, ενώνει γενιές, ενώνει αντιλήψεις.

Εμείς που γκρεμίσαμε τις διαχωριστικές γραμμές,

εμείς που υπηρετούμε διαχρονικά το κόμμα μας,

εμείς μπορούμε να εγγυηθούμε την ενότητα της Νέας Δημοκρατίας!

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Οργή στη ΝΔ για τη "διολίσθηση" Δρούτσα.

Την οργή του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και την αποχώρηση των παριστάμενων βουλευτών του προκάλεσε η αναφορά σε «διολίσθηση» της κυβέρνησης της ΝΔ σε σχέση με τη Δυτική Θράκη,

του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα, μετά από ερώτηση του πρώην υπουργού Ευριπίδη Στυλιανίδη. Όλα αυτά στη διάρκεια της συνεδρίασης της Διαρκούς Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Εθνικής Άμυνας της Βουλής.






«Διολίσθηση» και... αντιδράσεις

Συγκεκριμένα, ο βουλευτής Ροδόπης της ΝΔ εισέπραξε αυτήν την (μάλλον απρεπή, δεδομένης της απουσίας του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή) απάντηση, σε ερώτησή του για το αν υπάρχει αναφορά για τη μουσουλμανική μειονότητα στην επιστολή του Ταγίπ Ερντογάν προς τον Γιώργο Παπανδρέου. «Σε αυτό υπήρξε διολίσθηση από την προηγούμενη κυβέρνηση. Αυτή η εντύπωση δόθηκε. Κι εμείς το φέραμε το θέμα αυτό στη σωστή του βάση», είπε ο κ. Δρούτσας, προκαλώντας... εξέγερση. Όταν αμέσως μετά ρωτήθηκε από τον βουλευτή Ροδόπης της ΝΔ να διευκρινίσει ή να ανακαλέσει, υπογράμμισε ότι δεν έχει να πει τίποτε περισσότερο. Οι βουλευτές της ΝΔ απαντώντας έκαναν λόγο για «πολιτική συκοφαντία αίσχιστου είδους», λέγοντας μάλιστα ότι «θα εξαντλήσουν κάθε κοινοβουλευτική διαδικασία, ώστε να αναγκαστεί είτε να ανακαλέσει ο κ. Δρούτσας, είτε να αποδείξει αυτά που ισχυρίστηκε».

Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών αργότερα, μιλώντας με δημοσιογράφους αναδιπλώθηκε, αποφεύγοντας να χρησιμοποιήσει εκ νέου τον όρο «διολίσθηση» που προκάλεσε την οργή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που κάνει λόγο για «μυστική διπλωματία» και «παρασκηνιακές διαβουλεύσεις», κάτι για το οποίο τοποθετήθηκε ο κ. Δρούτσας, λέγοντας ότι «καμία μυστική διπλωματία δεν γίνεται από την σημερινή κυβέρνηση,ούτε κανένα ίχνος μυστικής διπλωματίας υπάρχει, επειδή δεν δημοσιοποιήθηκε η σχετική επιστολή». Για την ιστορία: ο κ. Δρούτσας δεν διέψευσε ότι στην επιστολή Ερντογάν γίνεται λόγος για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.

Δεν συζητά η Ελλάδα για τη μειονότητα

Όσον αφορά στο θέμα της επιστολής Ερντογάν, για την οποία ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών διευκρίνισε ότι «θα υπάρξει απάντηση τις αμέσως επόμενες μέρες και βεβαίως θα ενημερωθεί ο ελληνικός λαός και η Βουλή για το περιεχόμενό της» (σύμφωνα με πληροφορίες ίσως και σήμερα), αυτή δεν θα δωθεί στη δημοσιότητα, καθώς όπως αναφέρουν κύκλοι του ΥΠΕΞ, την επιστολή την έχει διαβαθμίσει ο ίδιος ο αποστολέας της. Επίσης, κύκλοι του αν. ΥΠΕΞ διευκρίνισαν ότι το θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας μπήκε στην ατζέντα επί της κυβέρνησης της ΝΔ και ότι ο πρωθυπουργός, στην απαντητική του επιστολή στον Τούρκο ομόλογό του, θα απορρίψει κατηγορηματικά τις τουρκικές αιτιάσεις, ενώ από εδώ και πέρα η ελληνική κυβέρνηση δεν θα δεχθεί κανένα διάλογο επί του θέματος της μειονότητας και καμία «αμοιβαιότητα».

Μυστικές «συνομιλίες» στις Πρέσπες

Την ίδια ώρα, ερωτήματα εγείρει η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού να διοργανώσει τριμερή συνάντηση στις Πρέσπες, λίγες μόλις εβδομάδες πριν τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ. Πρόθεση του κ. Παπανδρέου, είναι, όπως ανακοινώθηκε, «να συζητήσουν τις δυνατότητες συνεργασίας για την προστασία και τη βιώσιμη ανάπτυξη της περιοχής του Πάρκου των Πρεσπών» με τους ομολόγους του των Σκοπίων και της Αλβανίας. Όμως, σύμφωνα με πηγές του ΥΠΕΞ, θα υπάρξουν και διμερείς συναντήσεις «χωρίς ατζέντα», κάτι στο οποίο αναφέρεται και ο σκοπιανός Τύπος και παραπέμπει σε μια προσπάθεια εκ μέρους της ελληνικής πλευράς, εξεύρεσης ενός «κοινού τόπου», ώστε να προχωρήσουν οι διαβουλεύσεις για την επίτευξη συμφωνίας για το όνομα της γειτονικής μας χώρας, λίγο πριν ληφθεί η απόφαση για τις ενταξιακές της διπαραγματεύσεις στη Σύνοδο Κορυφής. Από την πλευρά τους, στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης έκαναν λόγο σε συζητήσεις με δημοσιογράφους για «διπλωματία ΜΚΟ», λέγοντας ότι ο κ. Παπανδρέου χρησιμοποιεί τη συνάντηση στις Πρέσπες ως πρόσχημα, για την προώθηση της «μυστικής» του διπλωματίας.

Επί τούτου, ο κ. Δρούτσας, μιλώντας στη Διαρκή Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και Εθνικής Άμυνας της Βουλής, υπογράμμισε με νόημα θολώνοντας τα νερά ότι «η Ελλάδα δεν έχει λόγους να βιάζεται και δεν βιάζεται», αν και είναι πασιφανές ότι ισχύει το αντίθετο. Για αυτό άλλωστε και δήλωσε στη διάρκεια της τοποθέτησής του, ότι «τα Δυτικά Βαλκάνια, ακόμα και σήμερα διατρέχουν τον κίνδυνο του εκτροχιασμού». Καθησύχασε πάντως τους παριστάμενους, λέγοντας ότι «δεν κουνάμε τα δοκάρια, ούτε αλλάζουμε τους κανόνες του παιχνιδιού στη μέση του αγώνα... Η λύση θα είναι ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων, erga omnes». Την ίδια ώρα όμως, στα Σκόπια οι εθνικιστές κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους, θεωρώντας ότι έτσι θα πιέσουν την ελληνική πλευρά. Την Παρασκευή θα λάβουν χώρα διαδηλώσεις από εθνικιστικές οργανώσεις, κάτι που θα επαναληφθεί και στις 2 Δεκεμβρίου. Οι Σκοπιανοί δείχνουν με τη συμπεριφορά τους ότι δεν σκοπεύουν να κάνουν πίσω ρούπι...

Νίκος Χιδίρογλου.......http://www.elora.gr/portal/index.php?option=com_content&view=article&id=1758:-----qq-&catid=5:hellas&Itemid=4
Διάβασε όλη την ανάρτηση...

ΠΑΜΕ ...Οι σημαιοφοροι του σφυροδρεπανου ..

Ο Ιάσων μέ αφορμή τά πρόσφατα γεγονότα με το ΠΑΜΕ...

Για μια ακομη φορα το θρασυτατο εκνομο σταλινικο κομμα του ΚΚΕ και η παραστρατιωτικη του οργανωσι απετρεψε δια «συμβολικης» βιας την προγραμματισμενη διεξαγωγη διαλογου εκελεγμενων εκπροσωπων του Ελληνικου Λαου..


Ο Υπουργος Εργασιας μιας νεοεκλεγμενης ( πριν από 50 ημερες περιπου) κυβερνησεως από την πλειοψηφια του Ελληνικου Λαου σε καθολικη ψηφοφορια και τα προεδρεια ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ των ανωτατων συνδικαλιστικων οργανωσεων, τα οποια επισης είναι εκλεγμενα και εκπροσωπουν το συνολο των εργαζομενων, παρεμποδισθησαν δια της «συμβολικης»βιας. Ν α σας εξομολογηθω ότι ποτέ δεν καταλαβα πια τελικως είναι η διαφορα μεταξυ πραγματικης και συμβολικης βιας κατα το ΚΚΕ. Το κοσερβοκουτι..?Ι σως. Το αποτελεσμα όμως ηταν, ότι ο, μεταξυ των εκλεγμενων εκπροσωπων του λαου, διαλογος «δημοκρατικα» δηλαδη, για κυριολεκτουμε, κομμουνιστικα απεκλεισθη.



Στην ιδιοτυπη λαικη «δημοκρατια» που εχουμε αναπτυξει , ανωμαλο σιαμαιο εκ γενετης τερατουργημα της μεταπολιτευσεως ελεω ανικανων κληρονομικων δυναστειων-δυναστων, διαλογος νοειται μονο εφ οσον το ΚΚΕ επιτρεπει.



Και διαλογος για το ΚΚΕ σημαινει:



Υπαγορευσι των εξωπραγματικων κομμουνιστικων θεσεων και η πληρης αποδοχη από τους σιωπηλους «συνομιλητας» χωρις να αρθρωσουν οιανδηποτε αντιρρησι.

Αλλα ουτε και αυτή η αποδιοχη θα ηταν αρκετη αν δεν συνοδευεται με την πληρη ανατροπη του αστικου κρατους δηλαδη της υποδουλωσεως του 93% περιπου του Ελληνικο Λαου στην ιδεοληψια της Κουκουδικης εγχωριου Καμπουτσεα..



Καθ οσον αυτό είναι το πρωτιστον καθηκον και το μεθοδευμενο προγραμμα του ΚΚΕ.( ιδε μικρο χαρακτηριστικο αποσπασμα στο τελος)



Ετσι είναι αναποφευκτο. Μια οργανωμενη μειοψηφια με αφοσιωμενα στελεχη προσηλωμενα με θρησκευτικη αυστηροτητα στην Κομμουνιστικη λατρεια του σταλινικου δογματος, προπλασμα-προτυπο της κοινωνιας των σκλαβων που επαγγελλεται να δημιουργηση, πανετοιμη για ολα, εχει πεισθη, οτι αυτη και μονον αυτη κατεχει την απολυτη αληθεια. Αυτη μονον προασπιζει το ενα και μονο θεμιτο συμφερον του ''προδομενου λαου'' της.




Η ντροπη βεβαια για τον καθημερινο θα ελεγα βιασμο αυτό του Ελληνικου λαου δεν είναι μονομερης ευθυνη του ασυνειδητου σταλινικου εκνομου κομματος. Αφου αυτό επανειλημμενως στο προγραμμα του αλλα και δια στοματος της «οσιας»του Περισσου εχει δηλωθη και καταγραφη:



Να θυμισουμε μερικα αποσπασματα?



1. Αυτό το θηρίο που έχουμε απέναντι, που αν το πούμε με μια λέξη είναι το αστικό πολιτικό σύστημα, είναι το καπιταλιστικό σύστημα, τα μονοπώλια, ο ιμπεριαλισμός, αυτό το θηρίο για να μπορέσει ο λαός να το πολεμήσει πρέπει να στοχεύσει από την αρχή στην καρδιά. Αν βάλει άλλους στόχους δε θα τα καταφέρει. Θα το τραυματίσει, θα το πληγώσει, αλλά το θηρίο θα αναζωογονηθεί, θα σε καταπιεί...». « Ριζοσπαστης 7/3/2008» Απο την επίσκεψι της Γενικιάς Γραμματέα ςτης ΚΕ του ΚΚΕ στα ΤΕΙ Αθήνας

3. Ομιλια στην Βουλη 29/5/2008 κατά τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησής της προς τον πρωθυπουργό για την πολιτική της κυβέρνησης στην ανώτατη εκπαίδευση.

«Καλούμε σε συνειδητή απειθαρχία.. Αν αυτός είναι ο νόμος και όπως λέτε, πρέπει να εφαρμοστεί, εμείς σας λέμε ότι δεν πρόκειται να πειθαρχήσουμε»

4. Θα διαμορφωθεί ένα νέο επαναστατικό Σύνταγμα, νέα νομοθεσία που αντιστοιχεί στις νέες κοινωνικές σχέσεις και αντίστοιχα θα διαμορφώνεται το Εργατικό, το Οικογενειακό Δίκαιο και θα είναι νομικά κατοχυρωμένες όλες οι νέες κοινωνικές σχέσεις. Συγκροτείται καινούργιο δικαστικό σύστημα το οποίο στηρίζεται σε επαναστατικούς λαϊκούς θεσμούς απονομής της δικαιοσύνης. Αρκετές ιδέες μπορούμε να πάρουμε από τη δικαιοσύνη όπως λειτούργησε στην ελεύθερη Ελλάδα, στην Κατοχή, στα χρόνια του Δημοκρατικού Στρατού. Το δικαστικό σώμα συγκροτείται από αιρετούς και ανακλητούς λαϊκούς δικαστές, καθώς και από μόνιμο δικαστικό προσωπικό που θα είναι υπόλογοι στους θεσμούς της εργατικής εξουσίας.(

.. Οταν θα γίνει σοσιαλισμός στην Ελλάδα, όλοι οι βιομήχανοι θα μας παραδώσουν τις βιομηχανίες τους και θα πούνε πάρτε τα; Θα είναι σκληρή η σύγκρουση. Και θα είναι και με τους συμμάχους τους, ανώτερα μεσαία στρώματα κλπ. Δεν κατάλαβα δηλαδή. Βεβαίως θα υπάρξει και η βία, δεν το κρύβουμε.
(6/11/2008, Ξενοδοχειο Αστηρ Πατρας, παρουσιασις θεσεων ΚΚΕ για το 18 ο Συνεδριο)



Η ευθυνη γι αυτή την ανωμαλη εκνομη αρρωστημενη παρανοικη καταστασι που βιωνει η χωρα μας της αναρχιας της ασυδοσιας της προσβολης των δημοκρατικων θεσμως του βιασμου της εκπεφρασμενης βουλης του Ελληνικου λαου, δεν φταιει μονο το ΚΚΕ.



Πρωτιστως η ευθυνη βαρυνει την δειλη λαικιστικη ηγεσια των δυο μεγαλυτερων κομματων. Τα οποια εδωσαν το δικαιωμα σε μα ασημαντη μειοψηφια δογματικων ανεγκεφαλων να εμφανιζουν την Δημοκρατια ως μια Πουτανα…..Που όποιος εχει «συμβολικα» οπλα την βια και την τρομοκρατια εφαρμοζει τις αρρωστες ιδεες του.


Επίλογος



Δεν είναι αυτοχειριασμος της Λογικης?



Ενα κομμα που ευαγγελιζεται διαδιδει επιχειρει καθημερινα με την βια, τη καταλυσι κάθε δημοκρατικου θεσμου, απαγορευει τον διαλογο σε κάθε κοινοτητα από τα πανεπιστημια μεχρι τους εξωραιστικους συλλογους, το κομμα αυτό με την προβια της κοκινοσκουφιτσας να παριστανει το απαυγασμα της Δημοκρατιας ενώ είναι η χειροτερα εκφρανσις της τυραννιας?

Και το κομμα αυτό με κροκοδειλιους λυγμους και δακρυα τοις πονεμενοις ομμασι να διαμαρτυρεται για «ανοικεια επιθεσι» για «αντικομμουνιστικη υστερια» για «μισαλλοδοξια» όταν η κομμουνιστικη υστερια και η μισαλλοδοξια η βια και το ψευδος διαχρονικως και παγκοσμιως είναι το σημα κατατεθεν του.



Ιασων



Από το Προγραμμα του ΚΚΕ



Οι σημερινες επιδιωξεις του ΚΚΕ όπως καταγραφονται στο Προγραμμα του ΚΚΕ και ανακοινωθησαν κατά την διεξαγωγή του 17ου Συνεδρίου του ΚΚΕ που έλαβε χώραν απο 9-12 Φεβρουαρίου 2005

Κεφάλαιο με τίτλο "Η Οικοδόμηση του Σοσιαλισμού"

"...Αφετηρία για το πέρασμα της ελληνικής κοινωνίας στο σοσιαλισμό, κατώτερη βαθμίδα του κομμουνισμού είναι: η επαναστατική κατάκτηση της εξουσίας απο την εργατική τάξη σε συνεργασία με τους συμμάχους της..Ανεξάρτητα απο την μορφή που θα πάρει το σοσιαλιστικό κράτος απο την άποψη της ταξικής ουσίας, θα είναι επαναστατική εξουσία της εργατικής τάξης, η δικτατορία του προλεταριάτου..." και εν συνεχεία, "...Η μορφή που θα πάρει το επαναστατικό εργατικό κράτος θα λυθεί μέσα στην επαναστατικη πάλη στους σκληρούς ταξικούς αγώνες , σε συνθήκες που ξεσπάει και αναπτύσσεται η επαναστατική διαδικασία..."





Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Από τόν Αγιο Δομίνικο κατευθείαν στίς Πρέσπες ο μπαγάσας ο Γιώργος. Ούτε να τούς βλέπει δέν θέλει ....

Τό χούι (να μήν αντέχει τήν ελληνική πραγματικότητα) τό είχε απο αρχηγός τής αντιπολίτευσης...
Ούτε γιά καφέ (πού λέει ο λόγος) δέν αντέχει τούς υπουργούς του (με τα προβλήματα)

...





Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Μέ (σκληρό) άρθρο του ο Γ. Λαμπρόπουλος στηρίζει Μπακογιάννη. Ο Σ. Δήμας μέ δήλωσή του στηρίζει Σαμαρά...

Διαβάστε τό άρθρο Λαμπρόπουλου καί τή δήλωση Δήμα...

Αρθρο του βουλευτή Μεσσηνίας ΙΩΑΝΝΗ Δ. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ

Μετά από την εκλογική συντριβή της 4ης Οκτωβρίου, τη μεγαλύτερη από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, καλούμαστε όλοι, με υψηλό αίσθημα ευθύνης, να επιλέξουμε νέα ηγεσία.
Οσον αφορά τα αίτια της οδυνηρής ήττας δεν είναι ίσως η κατάλληλη στιγμή για να μιλήσουμε.
Πάντως δεν ευθύνονται οι πρόωρες εκλογές, όπως ορισμένοι θέλουν να χρεώνουν κάποιους, ότι δήθεν τις εισηγήθηκαν, λες και ο τότε πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής δεν ήταν σε θέση να παίρνει αποφάσεις!
Αντίθετα, ήταν κάποιοι και μάλιστα υπουργοί που διαλαλούσαν την αντίθεσή τους, λέγοντας ότι θα χάσουμε και που δημιούργησαν και συνέτειναν στο κλίμα της ήττας.
Φταίνε, κ. Μιχάλη Λιάπη, μέλος και εσύ της οικογενειοκρατίας που τώρα καταγγέλλεις, οι πρόωρες εκλογές για την ήττα, που έτσι και αλλιώς μετά από τρεις μήνες θα γίνονταν, ή ότι και εσύ δεν προχώρησες τόσα χρόνια στην αποκρατικοποίηση της Ολυμπιακής και την εξυγίανση του ΟΣΕ που είχαμε υποσχεθεί στο λαό ότι θα κάναμε μετά το 2004 και όχι μόνον;
Σήμερα, εν όψει της εκλογής της 29ης Νοεμβρίου, τα γνωστά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία ανήκουν ή στηρίζονται από τα μεγάλα συμφέροντα, προσπαθούν να επιβάλλουν τον "επιθυμητό" τους υποψήφιο.
Πρόκειται για τα ίδια μέσα που όλα τα προηγούμενα χρόνια "έβγαζαν τα μάτια" στη Νέα Δημοκρατία με κάθε ευκαιρία και έκαναν το άσπρο - μαύρο.
Να αγάπησαν τη Νέα Δημοκρατία τώρα και θέλουν το καλό της; Φυσικά και όχι! Στόχος τους είναι να διαμορφώσουν κλίμα, ώστε να εκλεγεί αρχηγός της Ν.Δ. που δεν θα απειλήσει ποτέ το ΠΑΣΟΚ.
Εχει στηθεί τώρα το ίδιο σκηνικό με αυτό του 1993 και 1995.
Τότε που έριξαν την κυβέρνηση τη δική μας, χωρίς να ρωτήσουν κάποιοι τη βάση που σήμερα επικαλούνται και υπόσχονται ότι θα τη λαμβάνουν υπόψη τους.
Τότε που ενώ ο Μιλτιάδης Εβερτ είχε δημοσκοπικά την πλειοψηφία, προχώρησαν με το ΠΑΣΟΚ σε εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα να μείνει το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία μέχρι το 2004.
Τότε που τον Μάρτιο του 1993 ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ έλεγε σε επίσκεψή του εδώ στην Ελλάδα ότι «τον Οκτώβριο θα έχετε εκλογές» και έγιναν με τρόπο "πατριωτικό".
Σήμερα, οι υπερήφανοι για την ιδεολογία μας, νεοδημοκράτες, που ποτέ δεν ήταν περιχαρακωμένη, αλλά ανοιχτή σε όλους τους Ελληνες και προς όλες τις κατευθύνσεις, θέλουμε και θα διαφυλάξουμε τη νέα πορεία της παρατάξεώς μας για την εξουσία.
Θέλουμε η νέα πολιτική ηγεσία να είναι πολυσυλλεκτική και κυρίως με δυνατότητα διείσδυσης στο μεσαίο χώρο, τον οποίο κερδίσαμε το 2004 και χάσαμε το 2009.
Οπως επίσης μετά τη Μεταπολίτευση οι νίκες το 1974 με τον Κ. Καραμανλή και το 1990 με τον Κ. Μητσοτάκη, οφείλονταν στη διεύρυνση σε αυτούς τους χώρους και οι ήττες στην απώλειά τους.
Θέλουμε με αυτή την ηγεσία που θα μπορεί να οδηγήσει το κόμμα μας ξανά και γρήγορα στην κυβέρνηση.
Θέλουμε η ΝΕΑ πολιτική ηγεσία να ενώνει, γιατί η ιστορία του ’93 και ’95 και η πολιτική συμπεριφορά που ακολούθησαν κάποιοι δεν ξεχνιούνται ούτε παραγράφονται από εμάς όλους, που τότε είχαμε μείνει πιστοί στο κόμμα μας και το κρατήσαμε ενωμένο και όρθιο και το φέραμε στην εξουσία το 2004.
Θέλουμε την ηθική και στην πολιτική.
Θέλουμε και θα κρατήσουμε την παράταξη και ενωμένη και δυνατή.
Με τις προαναφερθείσες σκέψεις και με καθαρή συνείδηση, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι η καλύτερη εκπροσώπηση των συμφερόντων της παράταξης και της χώρας, εξυπηρετούνται από την υποψηφιότητα της κ. Μπακογιάννη....http://www.adesmeytos.gr/news.php?aid=5206


Η δήλωση Δήμα....

**ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΗΜΑΣ
«Είναι η καλύτερη επιλογή»
Ολόκληρη η δήλωση του Σταύρου Δήμα έχει ως εξής: «Στο πλαίσιο της εσωκομματικής διαδικασίας για την ανάδειξη προέδρου της Ν.Δ. δεν υπήρξε αρκετός χρόνος για τη συζήτηση σημαντικών θεμάτων, όπως το περιβάλλον και η κλιματική αλλαγή.
Είναι σαφές, όμως, ότι τα κόμματα της Ευρώπης, από όλο το πολιτικό φάσμα, ανάγουν πλέον τα ζητήματα αυτά σε θέμα πρώτης προτεραιότητας. Αυτή η τάση όχι μόνο δεν θα αναστραφεί, αλλά θα ενισχυθεί το επόμενο διάστημα.

Με τον Αντώνη Σαμαρά είχα πολλές και συστηματικές συζητήσεις τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αλλά και πρόσφατα σχετικά με περιβαλλοντικά θέματα, με έμφαση ιδιαίτερα στο ζήτημα της κλιματικής αλλαγής και της απώλειας της βιοποικιλότητας.

Με βάση το ενδιαφέρον του αυτό για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και τις θέσεις του για την πολιτική προοπτική της Νέας Δημοκρατίας και τον κοινωνικό φιλελευθερισμό πιστεύω ότι η ανάδειξη του Αντώνη Σαμαρά στην προεδρία του κόμματος αποτελεί την καλύτερη επιλογή».

«Είναι μεγάλη τιμή για μένα η στήριξη του Σταύρου Δήμα» δήλωσε ο Α. Σαμαράς. «Ολοι μαζί θα φτιάξουμε τη Ν.Δ. πιο μεγάλη, πιο δυνατή, πιο ευρωπαϊκή, πιο ενωμένη. Με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, μεγαλύτερη πίστη στις αρχές της και τις φιλελεύθερες ιδέες, με μεγαλύτερη απήχηση και επιρροή στην ελληνική κοινωνία».....http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=105360

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

1. Η προσοχή του κόσμου στραμμένη στον Αγιο Δομίνικο καί...2. Ανέλαβε αυτοπροσώπως ....

1. Ανέλαβε αυτοπροσώπως.
Την περασμένη Πέμπτη –κατά τις πληροφορίες μου– ο πάπυ πήρε το παιχνίδι στα χέρια του.

Τους φώναξε, τους ανακοίνωσε ότι αναλαμβάνει προσωπικώς με τους ανθρώπους του και, όπως με πληροφορούν, έκτοτε η Αραβαντινού πλημμύρισε από ώριμους κυρίους, παλαιά κομματικά στελέχη, των οποίων η ύπαρξη είχε προ πολλού λησμονηθεί. Το αποτέλεσμα θα φανεί στην κάλπη, την Κυριακή...


2. Η προσοχή του κόσμου στραμμένη στον Αγιο Δομίνικο




Oσο και αν είναι οδυνηρό να ξεκινώ από μια επανόρθωση, οφείλω να το πράξω λόγω του μεγέθους του λάθους μου... Πολύ κακώς στο χθεσινό σημείωμα υποτίμησα τη σημασία της συνόδου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στον Αγιο Δομίνικο, όπου παρεπιδημούσε επί τετραήμερον ο Γιώργος Παπανδρέου. Τυφλωμένος από εγωισμό, παρασύρθηκα στη ολέθρια πλάνη ότι η τύχη της παραπαίουσας ελληνικής οικονομίας βαραίνει περισσότερο από την εξέλιξη του κλίματος στον πλανήτη και έψεξα την ενασχόληση του πρωθυπουργού μας με το ζήτημα, ενώ την ίδια ώρα στην Αθήνα η δημοσιονομική πολιτική γινόταν μπαλάκι του πινγκ πονγκ μεταξύ Παπακωνσταντίνου και Παπουτσή με διαιτητή τον Πάγκαλο.

Οταν είδα όμως τον κατάλογο των είκοσι δύο ομιλητών της συνόδου στον Αγιο Δομίνικο, ομολογουμένως ντράπηκα για την επαρχιώτικη νοοτροπία μου. Τα μεγαλύτερα ονόματα της διεθνούς οικολογίας ήταν εκεί! Ηταν εκεί η πασίγνωστη Πόρσια Σίμπσον από την Τζαμάικα και η ξακουστή Νούζα Χεκρούνι από το Μαρόκο. Ηταν ο Κουαουτέμοκ Κάρντενας από το Μεξικό (Αζτέκος, αν κρίνω από το όνομα) και ο Βικτόρ Μπενουά από το «Fusion» της Αϊτής (προφανώς ή, μάλλον, ελπίζω ότι το «Fusion» είναι κόμμα και όχι μουσικό συγκρότημα...). Και βέβαια, από μια τέτοια «all stars» σύνοδο δεν μπορούσαν να λείπουν ο περίφημος Ναμπίλ Σαάθ από την παλαιστινιακή Φατάχ, ο Αλεξάντερ Τόμοφ από τη Βουλγαρία, αλλά και οι δικοί μας Πετρούλα Ντελεδήμου και Σπύρος Κουβέλης! Πώς θα μπορούσε λοιπόν να απουσιάζει ο Γιώργος Παπανδρέου;

Οπότε, δεν χάθηκε ο κόσμος, αν για μερικές ημέρες ο πρωθυπουργός άφησε την οικονομία στα χάλια της κι έτρεχε στον Αγιο Δομίνικο. Ούτως ή άλλως, αν δεν αντιληφθεί η κυβέρνηση ότι έχει -το πολύ- ένα μήνα για να δείξει ότι αντιμετωπίζει με σοβαρότητα την κρίση, η ελληνική οικονομία είναι χαμένη. Τρεις ή τέσσερις ημέρες δεν κάνουν διαφορά...http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_25/11/2009_380736


Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Ο Παντελής Οικονόμου βουλευτής Α Αθήνας ΠΑΣΟΚ, ρωτάει τόν Υπουργό Πολιτισμού...

Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος έχει την δική του, αυτονόητη, σημασία: ενεργοποιεί την διερεύνηση ή και την καταγγελία κυβερνητικών πράξεων και παραλείψεων από την Βουλή.

Στο πλαίσιο αυτό, και με απόλυτο σεβασμό του Κανονισμού της Βουλής, οι βουλευτές οι οποίοι ασκούμε τον έλεγχο, μπορούμε, ασφαλώς, να αναδεικνύουμε προβλήματα μονιμότερου χαρακτήρα και να εισηγούμαστε, τελικά, μέτρα πολιτικής για την αντιμετώπισή τους.


Στο μήκος κύματος αυτό κινείται και η ερώτησή μου προς τον υπουργό Πολιτισμού: θέμα έχει την ανατροπή παγιωμένων ψευδαισθήσεων που περιορίζουν τις δυνατότητες του κάθε ενός από εμάς για δημιουργία και απασχόληση, κάνοντας όλο και πιο δύσκολη την καθημερινή μας ζωή.



Eρώτηση προς τον Υπουργό Πολιτισμού (24-11-09)




ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Αθήνα, 24 Νοεμβρίου 2009

Είναι γνωστή η ανασφάλεια και η απογοήτευση της νεολαίας της πατρίδας μας, αντιμετωπίζοντας, συχνά μετά από πολύχρονες και δαπανηρές σπουδές, την αδυναμία να βρει δουλειά, την κοινωνική αδικία και εκμετάλλευση και - πριν απ' όλα ίσως – τον εξευτελισμό για μια «θέση στο δημόσιο».

Ζήσαμε ήδη την κατάρρευση των σκληρών μονεταριστικών πολιτικών - αφού προηγουμένως οδήγησαν στην φτώχεια και την περιθωριοποίηση ευρύτατα στρώματα του πληθυσμού – αλλά και οργανισμών και δομών - θεματοφυλάκων της παγκοσμιοποίησης. Επιβιώνει, παρ’ όλα αυτά, το όνειρο του παραλόγου μιας «κοινωνίας καζίνο» με ελάχιστους προνομιούχους και όλους τους υπόλοιπους σε συνθήκες δυστυχίας και εξάρτησης από τους πρώτους.

Ερωτάται ο υπουργός Πολιτισμού:

1.Με τι μέσα σκέπτεται να αντιμετωπίσει την ιδεοληψία – κατάλοιπο της παγκοσμιοποίησης που ακόμα μαστίζει τον κοινό πολιτισμικό μας τόπο;

2.Πως σκοπεύει να διαδώσει τις ιδέες της επιχειρηματικότητας, της δημιουργικότητας και του συνεταιρίζεσθαι, ιδιαιτέρως ανάμεσα στους πιο νέους συμπατριώτες μας, ως εναλλακτική επιλογή ελπίδας;

Ο ερωτών βουλευτής

Παντελής Οικονόμου



Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Τά ολέθρια λάθη τών ελίτ πολιτικών....

Οι ελίτ πολιτικοί (ή μήπως οι πολιτικοί τών ελίτ?) είναι κλεισμένοι σέ (πολυτελή) γραφεία...
Αντιλαμβάνονται τήν κοινωνία μέσα από αριθμούς...
Λένε πχ ας αυξήσουμε τήν ανεργία μιά δυό μονάδες γιά να πετύχουμε δημοσιονομική προσαρμογή...
Μέσα στό μυαλό τους είναι πεπεισμένοι ότι έχουν δίκιο....

Τό πιστεύουν...
Τεχνικά έχουν δίκιο...
Οντως αυτό είναι η καλύτερη λύση, μιλώντας όμως τεχνικά, μιλώντας σέ ρομπότ....
Ομως αυτό η κοινωνία τό βιώνει ως προσβολή...
Δυστυχώς ή ευτυχώς οι κοινωνίες αποτελούνται από ανθρώπους...
Οι άνθρωποι πάλι, δυστυχώς ή ευτυχώς εκτός από μυαλό έχουν καί συναισθήματα...
Οι ελίτ πολιτικοί πιστεύουν ότι ελέγχοντας τα ΜΜΕ ελέγχουν και τήν κοινωνία...
Αυτός ο διπλός συνδυασμός (κάνουμε τό τεχνικά σωστό καί ελέγχουμε τα ΜΜΕ) είναι όμως καί το ολέθριο λάθος τους...
Εδώ μπαίνει ασφαλώς ο ρόλος τής ιδεολογίας....
Η ιδεολογία είναι αυτό πού λείπει καί ο ρόλος της στή διαχείριση τών κοινωνιών είναι ο κρίκος πού δέν κατανοούν οι ελίτ πολιτικοί καί πού λείπει απο τήν εξίσωση...
Τό εντυπωσιακό είναι ότι ενώ αυτό είναι ένα χιλιοπαιγμένο σενάριο καί τόσο παλιό όσο καί ο κόσμος επαναλαμβάνεται ξανά καί ξανά...
Ξανά καί ξανά....

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Η Εύα Καιλή βάζει τή φόρμα της καί βγαίνει βολτίτσα στή γειτονιά της....

Η Εύα Καϊλή λατρεύει το περπάτημα στο κέντρο της Αθήνας και όποτε βρίσκει ελεύθερο χρόνο,

φοράει τη φορμίτσα της και κάνει μία βόλτα στις βιτρίνες και τους πεζόδρομους της Ερμού.



Το δυαράκι, όπου μένει εδώ και χρόνια, άλλωστε, βρίσκεται κάπου εκεί κοντά. Κι αυτό η Εύα το ήθελε πολύ... Είναι μεγάλη υπόθεση για τη βουλευτή του ΠΑΣΟΚ να μπορεί να παίρνει λίγο αέρα, όποτε το θελήσει, χωρίς να χρειάζεται να παίρνει το αμάξι της.
Αυτό είναι ένα... κουσούρι, που δεν απέβαλε ποτέ από τότε που ήρθε από τη Θεσσαλονίκη. Εκεί όπου οι βόλτες στο Θερμαϊκό ήταν ατέλειωτες με τις φίλες της...




Κι επειδή η συγκεκριμένη γειτονιά τυγχάνει να είναι πολυσύχναστη και από επωνύμους, όλο και κάποιον συναντάει και μπορεί να καθίσει να πιει μαζί του ένα γρήγορο καφέ.





Ο χρόνος της πλέον όμως είναι πολύ περιορισμένος και την πετυχαίνουμε πολύ πιο δύσκολα, γιατί τώρα, η γειτονιά της... Βουλής φαίνεται ότι την έχει κερδίσει..http://www.panoramapress.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1160:paparazzi-eva-kaili-volta-sto-kolonaki&catid=1:paparazzi&Itemid=2
Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Π. Κονδύλης. Η φιλελεύθερη τοποθέτηση, αν εξετασθεί προσεκτικότερα, αποκαλύπτεται ως χυδαίος μαρξισμός με αντεστραμμένα πρόσημα.

"Αντίθετα, τόσο η φιλελεύθερη προσδοκία ότι το εμπόριο θα υποκαταστήσει τον πόλεμο όσο και η χυδαιομαρξιστική ερμηνεία του πολέμου με οικονομικές αιτίες προϋποθέτουν και οι δύο σιωπηρά την ύπαρξη εμπειρικά αναπόδεικτων νομοτελειών. Και στις δύο περιπτώσεις η αποδεικτική στηρίζεται σε έναν οικονομιστικό ντετερμινισμό, οπότε η φιλελεύθερη τοποθέτηση, αν εξετασθεί προσεκτικότερα, αποκαλύπτεται ως χυδαίος μαρξισμός με αντεστραμμένα πρόσημα. Γιατί μόνο όποιος πιστεύει ότι τους πολέμους τους προκαλούν αποκλειστικά οι οικονομικοί ανταγωνισμοί, έχει λογικά το δικαίωμα και να δέχεται ότι η οικονομική συνεργασία θα καταργήσει οπωσδήποτε τον πόλεμο."

Διαβάστε όλο τό άρθρο....


Το εμπόριο του πολέμου

Π. ΚΟΝΔΥΛΗΣ

Δύο μόνο χρόνια πριν από την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ένα βιβλίο, που μόλις είχε δημοσιευθεί, τράβηξε την προσοχή του ευρύτερου αναγνωστικού κοινού, έγινε θέμα συζητήσεων της ευρωπαϊκής και της αμερικανικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ και μεταφράστηκε αμέσως σε πολλές γλώσσες. Συγγραφέας του ήταν ο βρετανός δημοσιολόγος Norman Angell και τίτλος του The Great Illusion, η μεγάλη ψευδαίσθηση. Θύματα της μεγάλης αυτής ψευδαίσθησης ήσαν, κατά τον Angell, όσοι από πολέμους και κατακτήσεις προσδοκούσαν την αύξηση της ισχύος και της ευημερίας του έθνους τους. Η σημερινή έκταση των διαπλοκών της παγκόσμιας οικονομίας, έλεγε, οι πυκνές και γρήγορες επικοινωνίες, και προπαντός ο διεθνής χαρακτήρας του χρηματοοικονομικού και του πιστωτικού συστήματος είχαν πλέον καταστήσει απαρχαιωμένη την παραδοσιακή πολιτική της ισχύος και μετατρέψει τα μικρά και οικονομικώς εύρωστα έθνη σε ισότιμους συναγωνιστές των μεγάλων.

Μολονότι ο Angell αμφισβητούσε ριζικά τη σημασία της στρατιωτικής ισχύος για την ανάπτυξη της εμπορικής δραστηριότητας και μολονότι κατηγορούσε με την ίδια δριμύτητα τόσο τους βρετανούς όσο και τους γερμανούς υποστηρικτές τέτοιων απόψεων, ωστόσο αποδεχόταν τη χρήση μη οικονομικών μέσων πίεσης με σκοπό την «αποκατάσταση και τήρηση της τάξης» και την προστασία του ελεύθερου εμπορίου. Οπου ήδη υφίσταται η δημόσια τάξη, έγραφε, όπως στις πολιτισμένες χώρες της Ευρώπης, εκεί οι κατακτήσεις περιττεύουν. Από την άλλη μεριά η Γερμανία, λ.χ., θα είχε το δικαίωμα να ακολουθήσει το βρετανικό παράδειγμα στις Ινδίες και να επιβάλει την τάξη στην οθωμανική επικράτεια. Ο Angell δεν εξέταζε τι θα γινόταν σε περίπτωση όπου μια πλευρά θα επεφύλασσε στον εαυτό της τον ρόλο του φύλακα της τάξης σε όλες τις νευραλγικές περιοχές.

Αλλωστε αυτό δεν αποτελούσε ούτε το μόνο κενό ούτε το μόνο σφάλμα της επιχειρηματολογίας του. Από οικονομική άποψη είχε βέβαια δίκιο όταν διαπίστωνε ότι η αποικιακή επέκταση, όπως ασκήθηκε από τον 16ο ως τον 19ο αι., είχε γίνει ασύμφορη λόγω των στρατιωτικών δαπανών και θα έπρεπε να αντικατασταθεί με τον λιγότερο ή περισσότερο άμεσο οικονομικό έλεγχο. Η διαπίστωση όμως τούτη δεν αρκούσε από μόνη της για να αποδείξει τη γενική θέση ότι, σε κοσμοϊστορικό επίπεδο, οι σχέσεις μεταξύ οικονομικής και πολιτικοστρατιωτικής ισχύος είχαν οριστικά αντιστραφεί. Ο Angell παραδεχόταν έμμεσα αυτό το λογικό άλμα όταν δήλωνε ότι δεν επιθυμούσε να ισχυρισθεί την απιθανότητα μεγάλων μελλοντικών πολέμων, αλλά απλώς να αποδείξει ότι ο πόλεμος έγινε άπαξ διά παντός οικονομικά άχρηστος, και μάλιστα επιζήμιος.

Αλλά και εδώ η συλλογιστική του δεν ήταν συνεπής. Γιατί σε πολλές περικοπές του βιβλίου του εξέφραζε την πεποίθηση ότι η πρόοδος των παγκόσμιων οικονομικών διαπλοκών θα καθιστούσε αδύνατο τον πόλεμο και θα υποκαθιστούσε τη φυσική βία με τη συνεργασία. Η πρόγνωση αυτή προφανώς αποτελούσε, από λογική και ιστορική άποψη, κάτι διαφορετικό από τη διάγνωση της οικονομικής αχρηστίας των πολέμων. Για να συμπέσει η πρόγνωση με τη διάγνωση θα έπρεπε να αποδειχθεί επιπλέον ότι όλοι οι άνθρωποι σε όλες τις περιπτώσεις δίνουν το προβάδισμα στο οικονομικό όφελος και ταυτόχρονα πιστεύουν ότι η δική τους νίκη σε έναν πόλεμο θα βλάψει και μακροπρόθεσμα τα οικονομικά συμφέροντά τους. Ο πόλεμος, που ξέσπασε όσο ακόμη διαρκούσε η εκδοτική επιτυχία του βιβλίου του Angell, έδειξε ότι κάτι τέτοιο δεν είχε αποδειχθεί.

Παρ’ όλα αυτά το βιβλίο δεν έχασε ούτε την επικαιρότητα ούτε τους οπαδούς του. Οταν πριν από δύο χρόνια στο Βερολίνο ένας αμερικανός δημοσιογράφος διατύπωσε σε μιαν ομιλία παρόμοιες σκέψεις και του υπενθύμισα τον Norman Angell, ομολόγησε πρόθυμα την πηγή της έμπνευσής του. Στην πραγματικότητα οι θέσεις του Angell έγιναν εύκολα δημοφιλείς γιατί σε μιαν εποχή όπου οι διεθνείς οικονομικές διαπλοκές αυξήθηκαν κατά πολύ ως προς τον όγκο και την πυκνότητά τους, φαίνονταν να επιβεβαιώνουν εκ νέου έναν κοινό τόπο του πρώιμου φιλελευθερισμού, ότι δηλαδή το εμπόριο θα υποκαταστήσει τον πόλεμο· έπιαναν έτσι το νήμα μιας μακράς παράδοσης και έπεφταν σε γόνιμο έδαφος. Το ίδιο συμβαίνει και στις μέρες μας. Πάντως γύρω στο 1900 θέσεις σαν και αυτές φαίνονταν ακαταμάχητες, και μάλιστα όχι μόνο σε φιλελεύθερους πολιτικούς αλλά και στους πλείστους ευρωπαϊκούς στρατιωτικούς ή στρατηγικούς σχεδιαστές.

Λίγοι γνωρίζουν σήμερα και ακόμη λιγότεροι θέλουν να το γνωρίζουν ότι η σχεδόν αναντίρρητη επικράτηση του επιθετικού στρατιωτικού δόγματος σε όλα τα ευρωπαϊκά Γενικά Επιτελεία προ του 1914 στηριζόταν στη γενική πεποίθηση ότι η οικονομική ζωή είχε γίνει τόσο περίπλοκη και ευαίσθητη, ώστε δεν σηκώνει μακρό πόλεμο, άρα ο πόλεμος πρέπει να διεξαχθεί επιθετικά και να έχει γρήγορη έκβαση. Στη Γερμανία αυτό το είχε πει ήδη ο Moltke, αλλά η έρευνα έχει δείξει ότι και ο στρατηγικός σχεδιασμός του Schlieffen ξεκινούσε από παρόμοιες ιδέες. Σήμερα βέβαια μας φαίνεται εντελώς παράδοξο ότι μπορεί να υπάρχει κάποια συνάφεια ανάμεσα στην παραβίαση της βελγικής ουδετερότητας και σε μιαν φιλελεύθερη ­ οικονομιστική τοποθέτηση, ωστόσο γι’ αυτό φταίνε οι επικρατούσες εύκολες σχηματοποιήσεις. Το αληθινά παράδοξο που βέβαια εξηγείται εκ των υστέρων ­ έγκειται στο ότι οι προσπάθειες όλων των πλευρών να συντομέψουν τον πόλεμο κατέληξαν στην παράτασή του.





Ανάμεσα στο 1900 και στο 1914 το γαλλογερμανικό εμπόριο αυξήθηκε κατά 137% και το ρωσογερμανικό κατά 121%. Το εμπόριο μεταξύ Γερμανίας και Μεγάλης Βρετανίας διπλασιάσθηκε από 60 εκατ. λίρες σε 120 και αποτελούσε το 9% του συνολικού βρετανικού εμπορίου· περισσότερα από τα μισά τοτινά διεθνή καρτέλ παραγωγής ήσαν κοινή γερμανοβρετανική ιδιοκτησία, ένα από αυτά μάλιστα παρήγε εκρηκτικές ύλες (βλ. Β. R. Mitchell, International Historical Statistics. Europe 1750-1988, Ν. Υόρκη 1992). Αν λοιπόν οι οικονομικοί οιωνοί έδειχναν ειρήνη, τότε ο πόλεμος, που παρ’ όλα αυτά έγινε, θα πρέπει να ξεπήδησε από μια λογική διαφορετική από τη λογική της οικονομίας. Η διερεύνηση πολλών ιστορικών παραδειγμάτων δεν μας επιτρέπει τον ισχυρισμό ότι υπάρχει μια πάγια αιτιότητα, δηλαδή ένας νόμος, σε ό,τι αφορά τις σχέσεις εμπορίου και πολέμου. Η θεωρητική γενίκευση δεν μπορεί να προχωρήσει παραπέρα από την απόφανση ότι εδώ υφίστανται παράλληλα δύο διαφορετικές λογικές και δύο διαφορετικά κίνητρα, που μπορεί και να συμπίπτουν ­ όμως η σύμπτωσή τους διόλου δεν είναι υποχρεωτική.

Αντίθετα, τόσο η φιλελεύθερη προσδοκία ότι το εμπόριο θα υποκαταστήσει τον πόλεμο όσο και η χυδαιομαρξιστική ερμηνεία του πολέμου με οικονομικές αιτίες προϋποθέτουν και οι δύο σιωπηρά την ύπαρξη εμπειρικά αναπόδεικτων νομοτελειών. Και στις δύο περιπτώσεις η αποδεικτική στηρίζεται σε έναν οικονομιστικό ντετερμινισμό, οπότε η φιλελεύθερη τοποθέτηση, αν εξετασθεί προσεκτικότερα, αποκαλύπτεται ως χυδαίος μαρξισμός με αντεστραμμένα πρόσημα. Γιατί μόνο όποιος πιστεύει ότι τους πολέμους τους προκαλούν αποκλειστικά οι οικονομικοί ανταγωνισμοί, έχει λογικά το δικαίωμα και να δέχεται ότι η οικονομική συνεργασία θα καταργήσει οπωσδήποτε τον πόλεμο. Αλλωστε η τέτοια συνεργασία θα μπορούσε να θεωρηθεί αντίδοτο εναντίον του πολέμου μονάχα αν εγκαινιαζόταν και καλλιεργούνταν με τη ρητή πρόθεση να λειτουργήσει ως εναλλακτική λύση προς τις αιματηρές συγκρούσεις.

Δεν υπάρχουν όμως χειροπιαστές ενδείξεις ότι συμβαίνει αυτό, υπάρχουν μόνο εκλογικεύσεις του πράγματος εκ των υστέρων. Τους ανθρώπους τους ωθούν στην οικονομική συνεργασία απλώς και μόνο οικονομικές βλέψεις και αναγκαιότητες, οι οποίες καθεαυτές δεν συνδέονται με ειρηνικές ή εχθρικές προθέσεις υπό την πολιτική έννοια. Μονάχα η θετική ή αρνητική τροπή της συνεργασίας κάνει πιθανή τη σύνδεση με παρόμοιες προθέσεις, χωρίς όμως και πάλι αυτό να είναι υποχρεωτικό. Στα τέλη του 20ού αι. ο βαθύτερος αντικειμενικός λόγος της αύξουσας παγκόσμιας οικονομικής διαπλοκής είναι ο ίδιος που κράτησε (και ίσως έθεσε) σε κίνηση τη βιομηχανική επανάσταση κατά τον 18ο και 19ο: μια άνευ προηγουμένου και συνεχώς επιτεινόμενη πληθυσμιακή πυκνότητα, αυτή τη φορά όχι σε περιορισμένη ευρωπαϊκή αλλά σε πλανητική κλίμακα. Και ακριβώς επειδή στον 21ο αι. οι παγκόσμιες οικονομικές διαπλοκές θα βρίσκονται κάτω από την πίεση του παραπάνω αντικειμενικού παράγοντα, μάλλον θα οξύνουν παρά θα αμβλύνουν το πρόβλημα της κατανομής.

Μετά το 1989 πολλαπλασιάσθηκαν οι φωνές που αποδίδουν τη σημερινή απιθανότητα μεγάλων πολέμων μεταξύ εθνών στην αύξουσα παγκόσμια διαπλοκή των οικονομιών. Οπως δείχνει το παράδειγμα της εποχής προ του 1914 η συνάφεια αυτή κάθε άλλο παρά υποχρεωτική είναι. Αντίθετα, είναι προφανής ο πολιτικός λόγος που καθιστά προς το παρόν απίθανους τέτοιους πολέμους. Ενα μεγάλο έθνος ανάμεσα στα υπόλοιπα, δηλαδή το αμερικανικό, διαθέτει τέτοια οικονομική και στρατιωτική υπεροχή απέναντι σε όλα τα άλλα, παρμένα χωριστά, ώστε ενάντια στη θέλησή του ούτε ετοιμοπόλεμες συμμαχίες μπορούν να συμπηχθούν ούτε ένα άλλο έθνος μπορεί να ασκήσει αποφασιστικά και ως τα άκρα πολιτική ισχύος. Ενώ η παγκόσμια κατάσταση γύρω στο 1900 χαρακτηριζόταν από την κατά προσέγγιση ισοδυναμία μεταξύ των τότε παγκόσμιων Δυνάμεων, γύρω στο 2000 καθορίζεται από την έμπρακτη ηγεμονία μιας και μόνο Δύναμης. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο θα διαρκέσει αυτή η συγκυρία και υπό ποιες συνθήκες θα τερματισθεί, εφόσον μάλιστα ο μεταψυχροπολεμικός κόσμος δεν έχει ακόμη σαφή περιγράμματα. Το βέβαιο είναι ότι σήμερα την ειρήνη δεν τη διασφαλίζει η οικονομική συνεργασία πολλών ισότιμων κρατών αλλά η ηγεμονία ενός υπέρτερου.





Οσον αφορά ιδιαίτερα την Ευρώπη, εδώ η στενότερη οικονομική και πολιτική συνεργασία μάλλον προέκυψε επειδή ήταν αδύνατος ένας νέος μεγάλος πόλεμος μεταξύ των μεγάλων ευρωπαϊκών εθνών παρά το αντίστροφο. Αφ’ ότου η Ευρώπη έχασε την παγκόσμια κυριαρχία, έχασαν και οι ενδοευρωπαϊκοί ανταγωνισμοί την κοσμοϊστορική σημασία τους (όποιος κυριαρχεί στην Ευρώπη δεν κυριαρχεί πια στον κόσμο ολόκληρο) και γι’ αυτό η έντασή τους έπεσε κάθετα, υπό την κηδεμονία μάλιστα των ΗΠΑ. Στην ιμπεριαλιστική εποχή οι ανταγωνισμοί αυτοί όχι μόνο δεν εμπόδιζαν τη γενική ευρωπαϊκή επέκταση αλλά και την επέτειναν, γιατί κάθε ευρωπαϊκή Δύναμη φρόντιζε να μη μείνει πίσω από τις άλλες. Την εποχή της παγκόσμιας κυριαρχίας της Ευρώπης ο πλανήτης συνομαδωνόταν γύρω από τον άξονα των ενδοευρωπαϊκών ανταγωνισμών, ενώ σήμερα τα ευρωπαϊκά έθνη υποχρεώνονται να συνομαδωθούν και να συνασπισθούν εν όψει των πλανητικών ανταγωνισμών. Με άλλα λόγια: ως το 1945 στην Ευρώπη ο πόλεμος ήταν ασθένεια της δύναμης, ενώ μετά το 1945 έγινε απίθανος γιατί την Ευρώπη την πρόσβαλε η ασθένεια της αδυναμίας.

Αφού κανένα ευρωπαϊκό έθνος δεν κατέχει την ισχύ και τη βούληση να πραγματοποιήσει υπό τη δική του ηγεμονία μιαν ιστορικά βιώσιμη ευρωπαϊκή ένωση, η τελευταία πρέπει να οικοδομηθεί με ατμομηχανή τη σύμπνοια των δύο ή τριών μεγαλύτερων εθνών. Στον δρόμο προς την ένωση αυτή θα φανεί ακόμη μια φορά πόσο διαφέρει η υπόθεση του εμπορίου από εκείνη του πολέμου και της ειρήνης. Η οικονομική όσμωση δεν θα απολήξει υποχρεωτικά στην πολιτική, προπαντός αν η ιστορικά κουρασμένη Ευρώπη βολευτεί ψυχολογικά με τη σκέψη ότι μπορεί να ζήσει άνετα και υπό αμερικανική ηγεμονία. Και αντίστροφα: παλινδρομήσεις κατά την προσπάθεια στενότερης συνύφανσης των ευρωπαϊκών οικονομιών δεν θα οδηγήσουν οπωσδήποτε σε πόλεμο, με δεδομένη την ευρωπαϊκή ασθένεια της αδυναμίας.

Η διαζευκτική λύση: «ή νομισματική ένωση ή πόλεμος», όπως τη διατυπώνουν μερικοί, μπορεί να είναι παιδαγωγικά σκόπιμη, όμως η ιστορική της αξία είναι ελάχιστη. Οχι μόνο επειδή πρόσφατα ακόμη στην πρώην Γιουγκοσλαβία και στην πρώην Σοβιετική Ενωση αλληλοσπαράχθηκαν λαοί που επί δεκαετίες απόλαυσαν τις ευλογίες του κοινού νομίσματος, αλλά και επειδή δεν ευσταθεί το υπονοούμενο, ότι δηλαδή σήμερα υπάρχουν στην Ευρώπη έθνη με τη βούληση και τη δύναμη να διεξαγάγουν πόλεμο. Το σημερινό δίλημμα της ευρωπαϊκής ηπείρου δεν είναι: «ενότητα ή πόλεμος», όπως προ του 1945, αλλά «ενότητα ή παρακμή». Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα δύο αυτά πράγματα γίνεται βέβαια εμφανής μονάχα όταν δεν συγχέεται σε κανένα επίπεδο η λογική του εμπορίου και η λογική του πολέμου. Ακόμη γενικότερα, πρέπει να λεχθεί ότι οι ενδιαφερόμενοι καλά θα έκαναν να μην εμπιστεύονται την ειρήνη στους δήθεν αυτοματισμούς της οικονομίας, αλλά να αναζητήσουν τις προϋποθέσεις της στις πολιτικές ισορροπίες ισχύος μεταξύ των παγκόσμιων Δυνάμεων.

http://kondylis.wordpress.com/2009/02/12/emporiopolemou/

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Ενώ ο Παπανδρέου "λύνει" τα προβλήματα τού πλανήτη στόν Αγιο Δομίνικο, οι διεθνείς αναλυτές τόν έχουν πάρει στό ψιλό....

Διαβάστε με τί ασχολείται ο κ. Παπανδρέου στόν Αγιο Δομίνικο καί ταυτόχρονα τί δηλώνουν γιαυτόν και την κυβέρνησή του έγκυροι διεθνείς αναλυτές...

Πρώτα οι δηλώσεις Παπανδρέου...

Η κρίση που βιώνει σήμερα η ανθρωπότητα δεν είναι μια απλή οικονομική κρίση είναι και κρίση οικολογική, ενεργειακή, ακόμα και δημοκρατικών θεσμών.

Αυτή είναι η διαπίστωση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς όπως δήλωσε ο πρωθυπουργός, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γιώργος Παπανδρέου, μετά το πέρας των διήμερων εργασιών του Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς που διεξήχθη στον Αγιο Δομίνικο.





Ο κ. Παπανδρέου τόνισε ότι για τους λόγους αυτούς δεν αρκεί να περιμένουμε παθητικά να ξεπεραστεί η σημερινή κρίση και να επανέλθουν τα πράγματα στην προηγούμενη κατάσταση. Χρειάζεται, πρόσθεσε, να προωθηθούν τώρα τομές και μεγάλες αλλαγές για μια διαφορετική πορεία στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Η Σοσιαλιστική Διεθνής, τόνισε ο κ. Παπανδρέου, είναι πρωτοπόρα στην προώθηση αυτών των αλλαγών στην οικονομία και τους δημοκρατικούς θεσμούς, τόσο σε τοπικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Πρέπει να στηρίξουμε, πρόσθεσε, μια ουσιαστική αναδιανομή εισοδήματος στον πλανήτη και να προχωρήσουμε σε ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης και σε μια νέα σχέση μεταξύ ανθρωπότητας και περιβάλλοντος.....κλπ κλπ (από ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ)

Τήν ίδια στιγμή διαβάζουμε στό ΒΗΜΑ...

Νέα επίθεση στην Ελλάδα για την άσχημη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας εξαπολύει ο ξένος Τύπος, όπως συνέβη και πριν από περίπου έναν χρόνο, σε μια περίοδο όπου τα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου δέχονται επίθεση στις διεθνείς χρηματαγορές οδηγώντας τη διαφορά της απόδοσής τους σε σχέση με τα αντίστοιχα γερμανικά σε υψηλότερα επίπεδα.

Στα σχετικά δημοσιεύματα η χώρα μας κατηγορείται ότι εισήλθε στη ζώνη του ευρώ για λόγους πρεστίζ ή για βραχυπρόθεσμα οφέλη, χωρίς να γνωρίζει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε υπογράφοντας την είσοδό της στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση. Επιπλέον τονίζουν ότι, όταν την περασμένη εβδομάδα ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) κ. Ζαν-Κλοντ Τρισέ αναφερόταν σε ορισμένες οικονομίες που κινδυνεύουν να χάσουν την αξιοπιστία τους λόγω της κακής δημοσιονομικής εικόνας τους, όλοι ήξεραν ότι εννοούσε την Ελλάδα.





Κατά τη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας το spread των ελληνικών με τους γερμανικούς τίτλους σημείωσε νέα άνοδο στις 178 μονάδες βάσης από 133 μονάδες βάσης κατά μέσον όρο τον Οκτώβριο. Η διεύρυνση της διαφοράς απόδοσης προκλήθηκε από τις ρευστοποιήσεις ελληνικών ομολόγων από θεσμικά χαρτοφυλάκια υπό τον φόβο πτώχευσης της οικονομίας της Ελλάδας. Ηδη το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ έχει ξεπεράσει τους πρωταθλητές του είδους Ιταλούς και πλέον το υπουργείο Οικονομικών δεν έχει πολλές επιλογές σε σχέση με τα ελλείμματα.

Στις ξένες εφημερίδες δεν λείπουν και τα ειρωνικά σχόλια του τύπου «Καλή τύχη» («Good luck») προς τον έλληνα πρωθυπουργό, ο οποίος, όπως αναφέρεται σχετικά, έχει να αντιμετωπίσει τόσο τους λιμενεργάτες που προέρχονται από το ΚΚΕ και κλείνουν κάθε λίγο και λιγάκι το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας όσο και το κόμμα του, οι αντιδράσεις των στελεχών του οποίου «ανάγκασαν το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης να πάρει πίσω το πάγωμα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων με μηνιαίες αποδοχές άνω των 2.000 ευρώ».

Στο ίδιο άρθρο φιλοξενούνται δηλώσεις αναλυτών οι οποίοι σχολιάζοντας τις κινήσεις της κυβέρνησης αμφιβάλλουν για το «αν έχουν καταλάβει (σ.σ.: οι κυβερνώντες) πόσο κρίσιμη είναι η κατάσταση», ενώ εκτιμούν ότι το δημόσιο χρέος της χώρας θα φτάσει στο 135% του ΑΕΠ από 99% το 2008. Σε άλλα πιο τεχνοκρατικά δημοσιεύματα επισημαίνεται η σημαντική αύξηση των τιμών των credit-defaults swaps που είναι συνδεδεμένα με την ελληνική οικονομία και τα οποία χρησιμοποιούνται ως εξασφάλιση απέναντι στην πιθανότητα πτώχευσης μιας χώρας.

Επιπλέον σημειώνεται ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα έχει να κάνει και με την πολιτική βούληση της κυβέρνησης να προωθήσει επίπονες για το κοινωνικό σύνολο μεταρρυθμίσεις.

Σε σχέση με τις 10 Νοεμβρίου το κόστος ασφάλισης ελληνικών ομολόγων αξίας 10 εκατ. ευρώ έναντι του κινδύνου πτώχευσης για διάστημα πέντε ετών έχει αυξηθεί κατά 22% στις 180.500 ευρώ σε ετήσια βάση από 148.000

ευρώ.

Πρόκειται για κόστος υψηλότερο των 168.000 ευρώ που κοστίζει η αντίστοιχη ασφάλιση των ομολόγων της Ιρλανδίας, το τραπεζικό σύστημα της οποίας κατέρρευσε πριν από λίγους μήνες λόγω της κρίσης.




Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Τέρμα τό κόκκινο καί τό πράσινο. Δείτε πώς θα είναι τα φανάρια τού μέλλοντος...

Η έννοια «εικονικό τείχος» δεν ονομάστηκε έτσι τυχαία - μετά την ενεργοποίηση το πράσινο φως για τους πεζούς, εμφανίζεται η οθόνη με λέιζερ, που δείχνει στον οδηγό ότι περνούν πεζοί.

Καλύτερα δείτε τις φωτογραφίες, γιατί δεν μπορώ να εξηγήσω την αρχή του "τείχους" με τις λέξεις, δεν είναι εύκολο.







http://i-diadromi.blogspot.com/










Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Τά πολυτελή αυτοκίνητα καί γραφεία τών υπουργών-βουλευτών τί ακριβώς εξυπηρετούν; Είναι λαικισμός να σχολούμαστε με αυτά τά σύμβολα τής εξουσίας;

Είθισται να θεωρούμε αυτονόητο ότι οι πολιτικοί ταγοί μας "πρέπει" να μετακινούνται με πολυτελή αυτοκίνητα ή να έχουν πολυτελή γραφεία κλπ...
Οποιος ασχολείται με αυτά τα θέματα θεωρείται αυτομάτως λαικιστής καί χωρίς βάθος πολιτικής σκέψης....
Φυσικά δέν είναι καθόλου έτσι καί υπάρχει μεγάλο βάθος στήν πολυτέλεια πού απολαμβάνουν - με δικά μας έξοδα εννοείται - οι πολιτικοί πού μάς εκπροσωπούν....

Είναι αρκετά φανερό ότι πίσω απο αυτήν την άποψη τό υποννοούμενο είναι ότι οι πολιτικοί δέν πρέπει να είναι και να μοιάζουν με τον απλό (τον άφραγκο δηλαδή) λαό....
Πρέπει να είναι κάτι παραπάνω....
Η εξουσία δέν έχει νόημα παρά μόνο όταν επιδεικνύεται σάν δύναμη μέσα απο τα σύμβολά της...
Αρα τα ακριβά αυτοκίνητα τών υπουργών - βουλευτών είναι ασφαλώς το σύμβολο τού διαχωρισμού τους απο την πλέμπα....
Τό ότι τα πληρώνουμε εμείς συνιστά έμμεση παραδοχή μας ότι έτσι πρέπει να είναι....
Ενας υπουργός σέ ένα φιατάκι αυτομάτως είναι ένας απο εμάς....
Ομως ο υποουργός δέν πρέπει να είναι ένας απο εμάς....
Πρέπει να εμπνέει σεβασμό να αναδίδει δύναμη....
Ειδικά εάν είναι τελείως βλάκας....
Μάλιστα όσο πιό βλάκας καί ανύπερκτος είναι τόσο πιό μεγάλο αυτοκίνητο και γραφείο πρέπει να έχει....
Μάλιστα η πολιτική θα είχε γλιτώσει απο πολλά ψώνια - πολιτικούς οι οποίοι τό μόνο πού βλέπουν σέ αυτήν (εκτός απο τη μάσα εννοείται) είναι τό υπουργικό lifestyle...
Τώρα ένα νέο ρεύμα σκέψης στήν Βρετανία τα "βλέπει" όλα αυτά....
Συγκρατείστε ότι η εν λόγω κουβέντα έχει πολύ βάθος και είναι μιά κουβέντα πού έρχεται απο το μέλλον....
Θα τη βρούμε δηλαδή μπροστά μας....
Ας τα σκεφτούνε αυτά και οι δύο υποψήφιοι τής ΝΔ....
Τούς λέμε ότι ΔΕΝ είναι λαικισμός...
Είναι κουβέντα ουσίας και έχει πολύ βάθος....
Πολιτικό βάθος....





Διαβάζουμε στό ΒΗΜΑ....

Από την easyJet στην easyΡolitics
Ο ιδρυτής της αεροπορικής εταιρείας Στέλιος Χατζηιωάννου προτείνει σε συνέντευξή του τη φιλοσοφία του «χαμηλού κόστους, δίχως φιοριτούρες» και στην πολιτική ζωή

Η παρέμβαση του ιδρυτή της easyJet Στέλιου Χατζηιωάννου είναι αν μη τι άλλο επίκαιρη εν μέσω κρίσης. Ο κύπριος επιχειρηματίας, γεννημένος στην Αθήνα το 1967, μίλησε στους «Τimes» του Λονδίνου για την αναγκαιότητα να εφαρμοσθεί το μοντέλο της επιτυχημένης αεροπορικής εταιρείας, «χαμηλό κόστος, δίχως φιοριτούρες», και στην πολιτική. Το ρεπορτάζ της εφημερίδας αναφέρει ότι ο ηγέτης των Συντηρητικών της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον «πιστεύει ότι η επωνυμία των επιχειρήσεων του Σερ Στέλιος αποτελεί μοντέλο για τον δημόσιο τομέα σε καιρούς οικονομικής ύφεσης». Εκτός από την αεροπορική εταιρεία easyJet η φιλοσοφία του χαμηλού κόστους εφαρμόζεται μεταξύ άλλων στη ναυτιλία, με τα κρουαζιερόπλοια της easyCruise, και στον τομέα της ξενοδοχειακής φιλοξενίας (easyΗotel).

«Οι Συντηρητικοί παρακολουθούν εδώ και καιρό την επιτυχημένη πορεία του» σημειώνουν οι «Τimes» και προσθέτουν ότι αν έλθουν όπως όλα δείχνουν στην εξουσία σε λίγους μήνες θα εφαρμόσουν τη φιλοσοφία του σε διάφορους τομείς, όπως για παράδειγμα στον τρόπο με τον οποίο διοικούνται τα Τοπικά Συμβούλια.

Αυτό που «ζηλεύουν» οι Τόρις από την επιτυχία του είναι η ευρεία κοινωνική αναφορά των επιχειρήσεών του. «Η easyJet είναι αταξική [...] Τη χρησιμοποιούν ακόμη και οι εκατομμυριούχοι φίλοι μου στο Μονακό, παρ΄ ότι διαθέτουν ιδιωτικά τζετ» τονίζει ο κύπριος επιχειρηματίας. «Οταν ξεκίνησα» θυμάται «προσφέραμε υπηρεσίες σε όμορφα μέρη τα οποία επέλεγαν οι εύποροι άνθρωποι για τις διακοπές τους, και έτσι άρχισαν ύστερα από λίγο καιρό να τη χρησιμοποιούν. Ο ίδιος τραπεζίτης ή δικηγόρος που πετούσε στην πρώτη θέση με την Βritish Αirways για τα επαγγελματικά του ταξίδια επέλεγε την easyJet να πετάξει στη Γενεύη για σκιδιότι πλήρωνε το εισιτήριο με τα δικά του χρήματα.

Εγινε σχεδόν παράσημο τιμής να στέκεσαι στην ουρά. Πάντοτε περιμένω στην ουρά. Νιώθω υπερήφανος που δεν τυγχάνω κανενός είδους προνομιακής μεταχείρισης».

O Στέλιος Χατζηιωάννου δεν αρνείται ότι αισθάνεται κολακευμένος από το ενδιαφέρον του Συντηρητικού Κόμματος για την επιχειρηματική φιλοσοφία του. Υποστηρίζει ωστόσο ότι δεν είναι «πολιτικό ον» και εξηγεί: «Δεν είμαι γκουρού της πολιτικής και δεν θέλω να μπω στην πολιτική διαβούλευση.

Παλαιότερα θα έλεγες ότι τοποθετούμαι πιο δεξιά από το κέντρο γιατί είμαι καπιταλιστής, αλλά δεν υπάρχει πλέον τόσο μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα κόμματα». Δεν αποκλείει πάντως το ενδεχόμενο να τεθεί σε εφαρμογή η επιχειρηματική λογική του στη δημόσια διοίκηση και προχωρεί στον παρακάτω συλλογισμό:

«Αφορά την επιλογή και την τιμή. Το παν είναι να παρέχεις τη δύναμη στους ανθρώπους να πληρώσουν μόνο για αυτό που θεωρούν ότι έχει αξία. Πάρτε για παράδειγμα την “ταχεία επιβίβαση”. Πετάω με την easyJet εδώ και δεκατέσσερα χρόνια δύο φορές την εβδομάδα. Αν αγοράσεις την επιλογή της “ταχείας επιβίβασης”, μπαίνεις από τους πρώτους μέσα στο αεροπλάνο. Αλλοι επιλέγουν να το χρησιμοποιήσουν για τις μπροστινές θέσεις όπου συνήθως βρίσκεται η business class. Εγώ, αντιθέτως, προτιμώ το πίσω μέρος του αεροπλάνου γιατί μου δίνει την αίσθηση της μεγαλύτερης ευρυχωρίας». Πώς εφαρμόζεται αυτό στην πολιτική και στη δημόσια διοίκηση; «Πρέπει να αφήσεις τους ανθρώπους να αποφασίσουν τι είναι αυτό που πραγματικά χρειάζονται και πιστεύουν ότι είναι καλύτερο για εκείνους» απαντά ο κ. Χατζηιωάννου, προσθέτοντας ότι «οι άνθρωποι δεν θέλουν να πληρώνουν για κάτι που δεν το χρησιμοποιούν».

Σ τη συνέντευξή του στους «Τimes» του Λονδίνου ο ελληνοκύπριος επιχειρηματίας αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στο εθνικό σύστημα υγείας της Βρετανίας (ΝΗS) αλλά και στο ζήτημα της εκπαίδευσης. «Το κράτος πρέπει να αποφασίσει για το τι είναι και τι δεν είναι απαραίτητο. Για παράδειγμα η εκπαίδευση δεν είναι προαιρετική, όλοι πρέπει να πάνε στο σχολείο. Είναι ωστόσο καλό να πηγαίνουν όλοι στο πανεπιστήμιο; Πιθανώς, όχι» υποστηρίζει και διερωτάται ποιος πρέπει να πληρώσει σε αυτήν την περίπτωση. Η βρετανική εφημερίδα πάντως καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Στέλιος Χατζηιωάννου δεν ενδιαφέρεται για υπουργική καρέκλα και ότι δεν είναι διατεθειμένος να «σηκώσει τα μανίκια και να συνεισφέρει στη δημόσια διοίκηση».
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=17&artId=281524&dt=24/11/2009


Διάβασε όλη την ανάρτηση...

ΦΠΑ …σε ό,τι κινείται! (Δικηγόροι, γιατροί, οδοντίατροι, ασφαλειομεσίτες κλπ)

Οι δικηγόροι που διαχρονικά απαλλάσσονταν από τη φορολόγηση ύψους 4,5% ως 19% θά φορολογηθούν?

Ριζικές ανατροπές στο φορολογικό σύστημα της χώρας βάζει πλέον στο τραπέζι το οικονομικό επιτελείο, μη αποκλείοντας ακόμα και την υπαγωγή σε καθεστώς ΦΠΑ δεκάδων επαγγελματιών που, εκ του νόμου, εξαιρούνται σήμερα.

Όπως διαφαίνεται, 24 χρόνια μετά την καθιέρωση του ΦΠΑ στη χώρα μας, η κυβέρνηση αποφασίζει «να ανακατέψει την τράπουλα» για να φέρει «ζεστό χρήμα» στα άδεια κρατικά ταμεία, βάζοντας στην «τσιμπίδα» επαγγέλματα και υπηρεσίες -με πρώτους τους δικηγόρους- που διαχρονικά απαλλάσσονταν από τη φορολόγηση ύψους 4,5% ως 19%.





Ανώτατο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών άφηνε ανοικτό κάθε ενδεχόμενο, τονίζοντας στο protothema.gr πως «όλες οι προτάσεις για φορολόγηση και απαλλαγές θα μπουν στο δημόσιο διάλογο. Καμία απόφαση πριν».

Δικηγόροι … για αρχή

Μια πρόγευση των διαθέσεών του πήρε το ίδιο το προεδρείο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, που συναντήθηκε την Δευτέρα με τον υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου.

Μετά τη συνάντηση, ο αντιπρόεδρος του ΔΣΑ Δημήτρης Βερβεσός δήλωσε: «ο υπουργός μας υποσχέθηκε ότι καμία απόφαση δεν θα ληφθεί πριν γίνει δημόσια διαβούλευση, με συμμετοχή και εκπροσώπων του κλάδου». Τόνισε πως «δεν υπάρχει Προστιθέμενη Αξία στους δικηγόρους» για να φορολογηθεί. Προανήγγειλε πως ο κλάδος είναι διατεθειμένος να αντιδράσει και πως «με τις εντάσεις, ούτε βρίσκονται λύσεις, ούτε εισπράττονται φόροι», υπονοώντας κλείσιμο των δικαστηρίων και απώλειες πολλών εκατομμυρίων ευρώ για το κράτος από παράβολα και πάσης φύσεως «-όσημα» («μεγαρόσημα» κλπ).

Ποιοι παίρνουν σειρά

Αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά, η κυβέρνηση «δείχνει» ότι ΦΠΑ μπορεί να επιβληθεί όπου δεν υποκρύπτεται μισθωτή ή εξηρτημένη εργασία, καθώς και υπηρεσίες προς το δημόσιο.

Συνεπώς, τη μοίρα των δικηγόρων θα ακολουθήσουν και άλλες επαγγελματικές κατηγορίες που εξαιρούνται σήμερα από το ΦΠΑ, όπως:

- η παροχή υπηρεσιών από συμβολαιογράφους,

- υπηρεσίες υγείας από γιατρούς, μαίες, νοσοκόμους και φυσιοθεραπευτές,

- η παροχή υπηρεσιών από οδοντοτεχνίτες και οδοντογιατρούς.

- ιδιωτικές κλινικές και διαγνωστικά κέντρα, εφόσον υπερβαίνουν κρατικά τιμολόγια,

- η παροχή υπηρεσιών από κτηνίατρους,

- ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, φροντιστήρια και η παράδοση ιδιαίτερων μαθημάτων όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης.

Ερωτηματικό παραμένει εάν, μεταξύ άλλων, η κυβέρνηση βάλει τελικά «στο στόχαστρο», εν μέσω της χειρότερης χρηματοπιστωτικής κρίσης, και άλλες κατηγορίες όπως υπηρεσιών:

- ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές εργασίες,

- ασφαλειομεσίτες και ασφαλιστικούς πράκτορες,

- εργασίες διαπραγμάτευσης μετοχών, ομολογιών κλπ

- διαχείρισης αμοιβαίων κεφαλαίων......http://www.protothema.gr/content.php?id=52422
Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Ο Παπανδρέου πάντως επιμένει στήν οικειοποίηση λέξεων καί εννοιών. "Εμείς οι προοδευτικοί, οι σοσιαλιστές, οι τής κοινωνικής δικαιοσύνης" κλπ κλπ....

Συνεχίζοντας τήν σκληρή ιδεολογική αντιπαράθεση καί τήν (ιδεολογική) τρομοκράτηση καί ενδεχομένως κατασυκοφάντηση τών ανθρώπων πού δέν αυτοχαρακτηρίζονται σοσιαλιστές ο Παπανδρέου αναφέρθηκε, στις διαφορές μεταξύ προοδευτικών και συντηρητικών δυνάμεων, τονίζοντας ότι για τους προοδευτικούς βασική αρχή και πιστεύω είναι πρώτα ο άνθρωπος (προφανώς οι "άλλοι" είναι οπισθοδρομικοί καί πιστεύω τους είναι πρώτα οι γάτες !!!). Προσπάθησε δέ να οικειοποιηθεί έννοιες όπως κοινωνική δικαιοσύνη, ανθρωπισμός κλπ στήν ουσία ταυτίζοντάς τες με την δική του ιδεολογία και ματιά για τα πράγματα....
Εμείς απλά ρωτάμε...
Θά πάει μακριά αυτή η βαλίτσα?
Θά συνεχιστεί αιωνίως αυτό τό βιολί?

Διαβάζουμε στήν Ναυτεμπορική...


Γ. Παπανδρέου: Φορείς της αλλαγής οι προοδευτικές δυνάμεις

Οι προοδευτικές και σοσιαλιστικές δυνάμεις έχουν μεγάλη ευθύνη να προχωρήσουν μπροστά και να είναι φορείς της αλλαγής σήμερα που το σύστημα απέτυχε, τόνισε ο πρωθυπουργός, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας στην πρωινή συνεδρίαση του Συμβουλίου της Διεθνούς που διεξάγεται στον Άγιο Δομίνικο.

Η οικονομική κρίση, η κρίση περιβάλλοντος και η κρίση ενέργειας για να αντιμετωπισθούν χρειάζεται εμβάθυνση της δημοκρατίας και ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης, την πράσινη αλλαγή και ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, τόνισε επίσης ο κ. Παπανδρέου, που αναφέρθηκε, στις διαφορές μεταξύ προοδευτικών και συντηρητικών δυνάμεων, τονίζοντας ότι για τους προοδευτικούς βασική αρχή και πιστεύω είναι πρώτα ο άνθρωπος.

Επίσης, ανέφερε ότι βασική αξία είναι να γίνουν οι προοδευτικές δυνάμεις οι φορείς της αλλαγής στην παγκόσμια κοινωνία, στην οποία το βασικό χαρακτηριστικό είναι η κοινωνική δικαιοσύνη.






Αναφερόμενος στην παγκόσμια οικονομική κρίση και στις άλλες παραμέτρους της, ο πρωθυπουργός τόνισε πως αν δεν ανακοπεί και αντίθετα συνεχιστεί η κρίση θα χειροτερέψουν οι περισσότεροι δείκτες. Τόνισε, επίσης, ότι υπάρχει παγκόσμια αλληλεξάρτηση και όλοι μαζί μοιραζόμαστε τις αρνητικές συνέπειες της κρίσης.

Γι' αυτό, πρόσθεσε, χρειάζεται άμεση δράση για να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο συνέργειας των πολιτικών των προοδευτικών δυνάμεων σε σχέση με την κλιματική αλλαγή. Και αναφερόμενος στη σύνοδο της Κοπεγχάγης τόνισε ότι καλό είναι να μπορέσει να γίνει συνεννόηση σε συγκεκριμένα θέματα και να μη μείνουμε σε γενικές αρχές.

Αναγνώρισε, βέβαια, ότι υπάρχουν διαφορές προτεραιοτήτων και ενδιαφερόντων μεταξύ των χωρών, κάτι το οποίο θεώρησε θεμιτό. Αναφερόμενος στο τεχνολογικό χάσμα Βορά - Νότου, υπογράμμισε ότι όλα αυτά τα προβλήματα δεν μπορούν να αποτελέσουν υπεκφυγές για να αποφευχθεί η κοινή δράση. Αντίθετα, πρόσθεσε, πρέπει να υπάρξει σοβαρή συζήτηση και να ληφθούν δραστικά μέτρα (π.χ. φόρος του διοξειδίου του άνθρακα, πράσινος φόρος κ.λπ).

Μεταξύ των πρώτων προτεραιοτήτων που πρέπει να τεθούν από τους προοδευτικούς και τους σοσιαλιστές, όπως τόνισε ο κ. Παπανδρέου, για να αντιμετωπισθούν πολλά από τα προβλήματα είναι η πράσινη ανάπτυξη, μέσω της οποίας μπορούν να γίνουν νέες επενδύσεις, να αναπτυχθούν η γεωργία και ο τουρισμός και μέσω αυτών να βρεθούν τρόποι αντιμετώπισης της ανεργίας.

Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε και στην καλή δουλειά που έχει κάνει η αρμόδια επιτροπή της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για την κλιματική αλλαγή, επικεφαλής της οποίας είναι οι Ρικάρντο Λάγκος και Γκόραν Πέρσον, μια δουλειά, όπως είπε, που δείχνει το δρόμο για να φθάσουμε "από την οικονομία των υψηλών ρύπων, σε μια κοινωνία χαμηλών ρύπων".

Η οικονομική κρίση, η διατροφική κρίση, η ενεργειακή και περιβαλλοντική κρίση συνιστούν μεγάλες απειλές για τον πλανήτη, υπογράμμισε ο πρωθυπουργός και τόνισε ότι μπορούν να δημιουργήσουν νέες εντάσεις και συγκρούσεις σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα. Αναφέρθηκε, επίσης, στις πολύ σημαντικές επιπτώσεις αυτών των κρίσεων στις υπό ανάπτυξη χώρες, οι οποίες χτυπήθηκαν και από πανδημίες και επιβαρύνουν περισσότερο μια ήδη υπάρχουσα κρίση.

Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Εργασίας τονίζοντας ότι σύμφωνα με αυτά, το 2009 ο αριθμός των ανέργων παγκοσμίως θα αυξηθεί κατά 18 έως 30 εκατομμύρια σε σχέση με το 2007. Και σύμφωνα με ένα σενάριο, 200 εκατομμύρια άνθρωποι από τις αναπτυσσόμενες χώρες είναι πιθανό να βρεθούν κάτω από το όριο της φτώχειας και το μεγαλύτερο μέρος τους θα είναι γυναίκες και νέοι.

Για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων ο κ. Παπανδρέου τόνισε ότι "οι μεγάλοι παγκόσμιοι παίκτες", όπως χαρακτήρισε τις μεγάλες χώρες που επηρεάζουν περισσότερο τις αποφάσεις, θα πρέπει να προχωρήσουν σε παροχή οικονομικής και αναπτυξιακής βοήθειας προς τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Ο κ. Παπανδρέου τόνισε, επίσης, ότι οι προοδευτικές δυνάμεις είναι απόλυτα δεσμευμένες να μην ανεχθούν την ανεργία, καθώς η εργασία είναι για τις δυνάμεις αυτές υψηλή προτεραιότητα.

Επίσης ανέφερε ότι δεν πρέπει να λησμονείται ότι σε πολλές περιπτώσεις η οικονομική κρίση έχει χρησιμοποιηθεί από συντηρητικές δυνάμεις για να απομειώσουν την κοινωνική δικαιοσύνη, την κοινωνική ασφάλεια, το κράτος πρόνοιας και άλλα κοινωνικά δικαιώματα, τα οποία το εργατικό κίνημα κατέκτησε με πολλούς και μακρόχρονους αγώνες.

Ο κ. Παπανδρέου έκανε αναφορά και στο θέμα της μείωσης των εξοπλισμών εκφράζοντας την ελπίδα ότι τον Μάιο στη συνάντηση της Νέας Υόρκης οι συζητήσεις θα πάνε καλά και η Σοσιαλιστική Διεθνής θα βοηθήσει όσο μπορεί στο μέτωπο αυτό. Αναφέρθηκε, επίσης, στην εκλογή του Μπαρόκ Όμπυα, η οποία, όπως είπε, ενδυνάμωσε τις προοπτικές για μία εποικοδομητική παγκόσμια συνεργασία. Υπήρξαν κάποια θετικά βήματα, ανέφερε, αλλά, όπως πρόσθεσε, μένουν να γίνουν πολλά ακόμα.

Μίλησε ακόμη για την ανάγκη εμβάθυνσης της δημοκρατίας, προσθέτοντας ότι η Διεθνής πρέπει να δείξει την αλληλεγγύη της σε όσους ζουν σε χώρες που έχουν αυταρχικά καθεστώτα, υπογραμμίζοντας ότι δημοκρατία δεν σημαίνει μόνο εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Η Μπακογιάννη στήν Αργολίδα. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει σχέδιο. Σπαταλά το χρόνο και την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΝ ΚΟΡΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΛΑΔΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ

Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει σχέδιο. Σπαταλά το χρόνο και την εμπιστοσύνη των πολιτών. Καταφέρνει και να διαψεύδει τις προεκλογικές της υποσχέσεις και να μην ανταποκρίνεται στη σοβαρότητα των περιστάσεων. Το ΠΑΣΟΚ πήρε την εξουσία με ψέματα και τώρα τα βρίσκει μπροστά του. Αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί την κρίση.





Με το νέο χαράτσι στα ακίνητα, επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει μόνιμα και εύκολα θύματα: τους συνεπείς φορολογούμενους και τη μεσαία τάξη. Η έκτακτη εισφορά είναι ένα ακόμη μέτρο που σχεδιάστηκε στο γόνατο, στέλνοντας το λογαριασμό σε εκατοντάδες χιλιάδες ελληνικά νοικοκυριά. Αντί να εφαρμόσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την πάταξη της φοροδιαφυγής, Το ΠΑΣΟΚ επιλέγει και πάλι την εύκολη λύση της υπερφορολόγησης εξαπολύοντας φοροκαταιγίδα, ενάντια στους φορολογούμενους πολίτες που δηλώνουν με ειλικρίνεια τα εισοδήματα και τα περιουσιακά τους στοιχεία.






Εκτός από ανέτοιμοι αποδεικνύονται και ανίκανοι να προωθήσουν τις γενναίες διαρθρωτικές αλλαγές που χρειάζεται η χώρα, καταδικάζοντας μας στη μιζέρια και στη στασιμότητα. Γι αυτό και η χώρα έχει ανάγκη το ταχύτερο δυνατό από μια μεγάλη και ισχυρή Νέα Δημοκρατία. Μια Νέα Δημοκρατία που θα είναι παρούσα. Που το ΠΑΣΟΚ θα μας βρίσκει μπροστά του! Μια Νέα Δημοκρατία που θα δίνει μάχες για αυτά που πραγματικά απασχολούν το λαό. Αυτό υποστηρίζω από την πρώτη μέρα αυτής της εκστρατείας. Ότι η ΝΔ πρέπει να απευθυνθεί ξανά στην κοινωνία. Να χτίσει νέες πλατιές κοινωνικές συμμαχίες. Να φύγει από την απομόνωση και την περιχαράκωση, που κάποιοι πάνε να κάνουν σημαία. Και πάνω απ’ όλα να ξεκινήσουμε άμεσα δυναμική και αποτελεσματική αντιπολίτευση. Η μόνη ελπίδα του ΠΑΣΟΚ είναι η Νέα Δημοκρατία να μπει σε εσωστρέφεια και περιχαράκωση και να μην ασκεί ισχυρή αντιπολίτευση. Γι’ αυτό το σύστημα ΠΑΣΟΚ δίνει τα ρέστα του εναντίον μου. Αλλά μας έχουν υποτιμήσει. Η Νέα Δημοκρατία είναι εδώ και θα είναι εδώ! Θα μας βρούνε μπροστά τους! Τον Αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας δεν θα τον βγάλει το σύστημα ΠΑΣΟΚ, θα τον βγάλουν οι Νεοδημοκράτες.
Με όλους εσάς διανύσαμε μια κοινή πορεία. Και αποτελεί σήμερα το αόρατο νήμα που μας ενώνει. Ένα νήμα που δεν κόπηκε ποτέ! Μπορεί σε αυτή τη διαδρομή, σε κάποιες περιπτώσεις να είχαμε διαφορετικές απόψεις. Όμως ήμασταν πάντα εδώ. Στο ίδιο αγωνιστικό χαράκωμα της Νέας Δημοκρατίας! Ακόμα και όταν διαφωνούσαμε! Και αυτό είναι το στοιχείο που μας ενώνει και μας κάνει να κοιταζόμαστε με αμοιβαίο σεβασμό. Δεν υποστείλαμε ποτέ τη γαλάζια σημαία. Δεν φοβηθήκαμε στα δύσκολα. Και είμαι περήφανη γιατί σε αυτή την προσπάθεια έχω δίπλα μου στελέχη από όλες τις τάσεις του κόμματός μας. Στελέχη που συνεργάστηκαν με όλους τους πρώην προέδρους μας. Αυτό κάποιοι πάνε να το βαφτίσουν απαξιωτικά, ως «μηχανισμό». Για μας αυτό λέγεται ενότητα! Λέγεται συστράτευση! Λέγεται αλληλοεκτίμηση και αλληλοσεβασμός!
Όλοι εμείς αποφασίσαμε να βάλουμε τέλος στις όποιες διαφορές του παρελθόντος και να ενώσουμε δυνάμεις για να ξανακάνουμε δυνατή τη Νέα Δημοκρατία. Η δική μας προσπάθεια εκφράζει το σύνολο του κόμματος. Και τις ρίζες και τον κορμό και τα κλαδιά αυτής της μεγάλης παράταξης.
Ενώνει ανθρώπους, ενώνει γενιές, ενώνει αντιλήψεις. Εμείς που γκρεμίσαμε τις διαχωριστικές γραμμές,
εμείς που υπηρετούμε διαχρονικά το κόμμα μας, εμείς μπορούμε να εγγυηθούμε την ενότητα της Νέας Δημοκρατίας!
Σε λίγες μέρες θα απαντήσουμε όλοι σε μερικά καθαρά διλήμματα για την πορεία της Νέας Δημοκρατίας. Θα παραμείνουμε ένα μεγάλο, ανοιχτό και δυνατό κόμμα ή θα γίνουμε ένα μικρό και αναχρονιστικό κόμμα που δεν θα μπορεί να κερδίσει εκλογές;Θα επιβραβεύσουμε τη συνέπεια ή τον καιροσκοπισμό;
Θα αφήσουμε το ΠΑΣΟΚ και το σύστημα ΠΑΣΟΚ στα μέσα ενημέρωσης να αλωνίζουν ή θα δείξουμε τη δύναμη της μεγάλης μας παράταξης;



Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Οταν η φύση μάς δείχνει το δρόμο...

Βρήκε την «ανθρωπιά» στο σκυλί

.






Τριών μόλις μηνών είναι το εικονιζόμενο πιθηκάκι. Ο μικρός μακάκος είναι ορφανός από μάνα, καθώς τη σκότωσε κάποιος κυνηγός.

Οι βουδιστές μοναχοί του ναού στο Τσιανγκ Μάι της Ταϊλάνδης περιμάζεψαν το πιθηκάκι. Ο σκύλος Ταν ανέλαβε αυτόκλητος προστάτης του μικρόσωμου μακάκου.

Οχι μόνο μοιράζεται το φαϊ του μαζί του, αλλά καθώς τον κουβαλάει σχεδόν διαρκώς στην πλάτη του, είναι μάλλον εξαιρετικά αμφίβολο αν κάποιος θα τολμήσει να αποπειραθεί να κάνει κακό στον μικρόσωμο πίθηκο με τον μεγαλόσωμο προστάτη....http://www.ethnos.gr/summary.asp?catid=11391&subid=2&pubid=8506883
Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Οι Αμερικανοί βλέπουν με μισό μάτι το προβάδισμα Σαμαρά ....

Ανησυχούν αλλά δεν παρεμβαίνουν οι Αμερικανοί στις εξελίξεις της ΝΔ.

Αθήνα.- Του Αποστόλη Ζουπανιώτη
Με μεγάλο ενδιαφέρον και αρκετή δόση ανησυχίας παρακολουθούν οι Αμερικανοί τις τελευταίες ημέρες τις εξελίξεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, καθώς βλέπουν ότι αυτό που πίστευαν ως μία εύκολη εκλογή της μετριοπαθούς και γνώριμης σ’ αυτούς Ντόρας Μπακογιάννη, δείχνει τώρα να αντιστρέφεται με το σαφές προβάδισμα του Αντώνη Σαμαρά, του ανθρώπου με τον οποίο συγκρούστηκαν στην περίοδο 1992-93 όταν κατείχε τη θέση του υπουργού Εξωτερικών.





Παρά την σαφή προτίμηση προς την κ. Μπακογιάννη, είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμία «άκομψη» παρέμβαση από την αμερικανική πρεσβεία. Ωστόσο, σε διπλωματικούς κύκλους υπάρχει ανησυχία ότι μία νίκη του Αντώνη Σαμαρά θα αυξήσει την εθνικιστική ρητορική του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μαζί και τις πιέσεις προς την κυβέρνηση Παπανδρέου, ιδίως σε ότι αφορά το ζήτημα των Σκοπίων και το κυπριακό.
Η συμφωνία του Αντώνη Σαμαρά με το Δημήτρη Αβραμόπουλο (πρώην διπλωμάτη και πολύ φιλικό στους Αμερικανούς) οπωσδήποτε αποτελεί καθησυχαστικό παράγοντα και τα ανάλογα μηνύματα (που σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές έστειλε ο ίδιος ο κ. Αβραμόπουλος) διαβιβάστηκαν από την αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας, προς την κεντρική υπηρεσία στην Ουάσιγκτον.
Διπλωμάτης δυτικής χώρας με τον οποίο συνομιλήσαμε είπε ότι ανεξαρτήτως του αν είναι αρεστός ή όχι ο κ. Σαμαράς, η εκλογή του δεν θα σημάνει και το τέλος του κόσμου.
«Δεν θα εκλεγεί ως πρωθυπουργός», σημείωσε.
Συνεργάτες του κ. Σαμαρά σημείωναν ότι «οι θέσεις του 1993 έχουν παρέλθει οριστικά». Μάλιστα αμέσως μετά την ανάληψη του υπουργείου Πολιτισμού είχε κάνει αρκετά ανοίγματα προς τους Αμερικανούς και σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα είχε ζητήσει και την συνδρομή παραγόντων του Ελληνοαμερικανικού λόμπι.
ΨΑΧΝΟΥΝ ΤΟ ΛΑΘΟΣ
Λανθασμένες κινήσεις τακτικής, παρεμβάσεις ισχυρών οικονομικών παραγόντων αλλά και «ξεπούλημα» από στελέχη που δηλώνουν μεν ότι τη στηρίζουν, αλλά δεν κάνουν τίποτε για να κινητοποιήσουν τους κομματικούς τους μηχανισμούς, είναι οι βασικότεροι λόγοι που η Ντόρα Μπακογιάννη βρίσκεται τώρα πίσω από τον Αντώνη Σαμαρά, σύμφωνα με στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας το οποίο δηλώνει «ουδέτερο».
Το πρώτο λάθος τακτικής σχετίζεται με το χειρισμό του Δημήτρη Αβραμόπουλου. Στενός του συνεργάτης μας αποκάλυψε ότι μετά την απόσυρση της υποψηφιότητας, επισκέφθηκε τη Ντόρα Μπακογιάννη με πρόθεση να τη στηρίξει. Αυτή, αντί να του προσφέρει κάποιο σημαντικό ρόλο στην ηγεσία του κόμματος, περιορίστηκε να του πει «να αισθάνεται ασφαλής όταν αυτή θα γίνει πρόεδρος». Αντίθετα, ο Αντώνης Σαμαράς αιφνιδίασε τον κ. Αβραμόπουλο με την πρόταση που του έκανε, ώστε την αποδέχθηκε αμέσως αλλάζοντας τα δεδομένα της εκλογής του προέδρου.
Στις λανθασμένες κινήσεις της κ. Μπακογιάννη κατατάσσονται οι ομιλίες της.
«Μιλά σα να είναι η υποψήφια της ΝΔ κόντρα στον Γιώργο Παπάνδρέου, απευθύνεται προς όλο τον ελληνικό λαό κι όχι στη βάση του κόμματος. Η βάση της ΝΔ ακούει από το Σαμαρά αυτό που χρειάζεται για να ανακάμψει το ηθικό της και να πιστέψει ότι θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές’, μας είπε κορυφαίος παράγοντας της ΝΔ που δεν πρόκειται να εκφράσει την προτίμησή του σε κανέναν.
Συνεργάτες της Ντόρας Μπακογιάννη «καρφώνουν» μεγάλο οικονομικό παράγοντα, αλλά και μέσα ενημέρωσης της συμπολίτευσης, για παιγνίδι κατά της ίδιας, ενώ μιλούν και για «αγνώμονες» που δεν κινητοποιούν το μηχανισμό τους, όταν η ίδια η κ. Μπακογιάννη διέσωσε την πολιτική τους καριέρα, πριμοδοτώντας τους με ψήφους στις τελευταίες εκλογές......
ΥΓ Η συνέχεια δέν έχει τόσο ενδιαφέρον διότι το κείμενο είναι γραμμένο στίς 16/11 και απλά αναφέρει τις εξελίξεις εκείνων τών ημερών....
Ολο το κείμενο πάντως είναι εδώ..http://www.greeknewsonline.com/?p=11294
Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Ντόρα Μπακογιάννη: Στην τελική ευθεία

Αγαπητέ φίλε - αγαπητή φίλη

.Μόλις πέρασε ένα Σαββατοκύριακο (το τελευταίο πριν την κάλπη) γεμάτο με αισιόδοξα μηνύματα και θετικές ανατροπές. Η Μακεδονία έδωσε ένα ισχυρό μήνυμα για τη Νέα Δημοκρατία της νέας δεκαετίας.

Στη Βέροια, την Κοζάνη, την Πτολεμαϊδα, και κυρίως στη συγκλονιστική Θεσσαλονίκη, η βάση της Νέας Δημοκρατίας έδωσε το πιο ξεκάθαρο μήνυμα: θέλουμε μια νέα εποχή, με νέους ανθρώπους, και κυρίως με νέες ιδέες που έρχονται από το μέλλον και όχι από το παρελθόν.

Όμως και στο Διαδίκτυο το μήνυμα παραμένει ισχυρό: η σελίδα μου στο Facebook πλησιάζει τους 10.000 υποστηρικτές - περισσότερους από οποιονδήποτε άλλο Έλληνα πολιτικό - ενώ και στο votedora.gr οι δηλώσεις υποστήριξης ξεπέρασαν τις 15.000. Χρωστώ σε όλους γιαυτό, ένα τεράστιο ευχαριστώ. Μπορείς να δηλώσεις κι εσύ την υποστήριξη σου στο Facebook, ή και στο votedora.gr, την επίσημη ιστοσελίδα της εκστρατείας μας για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας.

Η στήριξη σου είναι σημαντική

Σε καλώ να προωθήσεις αυτό το μήνυμα σε όποιον ή όποια γνωρίζεις που ενδιαφέρεται για μια νέα Νέα Δημοκρατία του 21ου αιώνα. Η συμβολή σου θα είναι τεράστια.

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Παπακωνσταντίνου - Παπαθανασίου - Αλογοσκούφης. Ιδια γεύση γιά τόν "απλό" λαό. Γιά τόν "σύνθετο" λαό όμως;

Βαθιά οικονομική ανάλυση από τήν Σόφη Παρτουζά (νοσοκόμα καί οικονομολόγο, τιβί-περσόνα)
Ο Παπακωνσταντίνου είναι σοσιαλιστής....
Ο Παπαθανασίου είναι κοινωνικός φελελεύθερος....
Ο Αλογοσκούφης είναι ριζοσπάστης κοινωνικός φιλελεύθερος...
Εμείς εδώ από τήν άλλη είμαστε Ολυμπιακοί (γ@μώ τίς ομάδες έχει φτιάξει φέτος ο γάβρος)....
Ολοι - σάν υπουργοί οικονομικών - θα εφαρμόζαμε μία καί μοναδική πολιτική...
Τήν πολιτική τού Αλμούνια...
Αυτό βέβαια είναι καλό...
Εσείς δηλαδή θα εμπιστευόσασταν τόν Παπακωνσταντίνου (ή ακόμα χειρότερα τον Γιώργο) να κάνει τού κεφαλιού του?

Οχι βέβαια....
Μέ δυό λόγια γιά τον "απλό" (τό άφραγκο δηλαδή) λαό όποιος και να βγεί δέν έχει καμμία απολύτως διαφορά....
Ολοι τα ίδια (ακριβώς όμως) θα κάνουν...
Τότε?
Θα αναρωτηθεί ο καλόπιστος αναγνώστης...
Δέν υπάρχει καμμία διαφορά?
Η γνώμη μας είναι ότι υπάρχει ασφαλώς διαφορά...
Οχι ασφαλώς για τον "απλό" (τον άφραγκο δηλαδή) λαό...
Αλλά για τον "σύνθετο" (τούς επιχειρηματίες - υποστηρικτές δηλαδή) λαό...
Μέ λίγα λόγια, ενώ εμείς θα πληρώνουμε τούς ίδιους ακριβώς φόρους, και θα παίρνουμε τα ίδια ακριβώς λεφτά, όποιος και να είναι υπουργός οικονομικών , εν τούτοις άλλοι επιχειρηματίες θα παίρνουν τίς δουλειές επί Παπακωνσταντίνου, άλλοι επί Παπαθανασίου κλπ κλπ...
Στήν πρώτη περίπτωση θα παίρνουν τίς δουλειές οι σοσιαλιστές επιχειρηματίες ενώ στήν δεύτερη οι κοινωνικοί φιλελεύθεροι επιχειρηματίες....
Οι διαφορές είναι μεγάλες....
Τεράστιες...
Δυστυχώς όμως είναι απροσδιόριστες και απροσπέλαστες απο τον απλό νού τού "απλού" (τού άφραγκου δηλαδή) λαού....

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Χαμηλοί τόνοι από Σαμαρά, σχετική όξυνση από Μπακογιάννη τήν τελευταία εβδομάδα....

Επιβεβαιώνοντας τόν πανάρχαιο κανόνα τής πολιτικής πού θέλει όποιον προηγείται στίς δημοσκοπήσεις να χαμηλώνει τούς τόνους επιδιώκοντας απλά να περάσουν οι μέρες, ενώ όποιον ακολουθεί να οξύνει τούς τόνους επιδιώκοντας τήν αλλαγή τών συσχετισμών, αυτό, πάνω - κάτω, βλέπουμε και απο τούς δύο διεκδικητές τής προεδρίας τής ΝΔ...

Τό Σ/Κ η πλειοψηφία τών δημοσκοπήσεων έδειξαν μιά σχετική υπεροχή Σαμαρά χωρίς καμμία αμφιβολία...
Αυτό, όπως όλα δείχνουν, επέβαλλε και τίς αντίστοιχες τακτικές...
Βέβαια σέ μιά εσωκομματική εκλογή υπάρχει η ιδιομορφία τού μή καλά προσδιορισμένου εκλογικού σώματος...
Επίσης τού σχετικά μικρού εκλογικού σώματος...
Μερικές χιλιάδες ψήφων δηλαδή κρίνουν το αποτέλεσμα...
Μέ άλλα λόγια όταν οι ψηφοφόροι είναι λίγοι θα παίξουν μεγάλο ρόλο οι λεγόμενοι προσωπικοί μηχανισμοί τών υποψηφίων και τών υποστηρικτών βουλευτών τους...
Υπάρχει καί μιά άλλη παράμετρος σέ αυτήν την εκλογή...
Πόσο θα πάρει ο Πανίκας?
Ο Πανίκας έχει πολλούς συμπαθούντες δέν υπάρχει αμφιβολία, αλλά οι φίλοι του δέν αποκλείεται τίς τελευταίες μέρες/ώρες να πάνε αλλού σέ μιά προσπάθεια να τελειώνουμε μιά ώρα νωρίτερα...
Μεγάλο ρόλο θα παίξουν σέ όλο αυτό τα επιτελεία τών υποψηφίων και οι τακτικές τών τελευταίων ημερών....
Τό ποιός δηλαδή - τίς τελευταίες μέρες - θα επιβάλλει τη δική του οπτική γωνία στά πράγματα....
Εδώ είμαστε και θα δούμε....

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

O Byron με άρθρο στόν Αδέσμευτο Τύπο (Ρίζος) παίρνει θέση υπέρ Μπακογιάννη....

Και ο Βύρων Πολύδωρας στηρίζει την Ντόρα

Το να μην παίρνει κανείς θέση αυτές τις ώρες μοιάζει σαν δειλία ή σαν υποκρισία αβάσταχτη. Δεν θέλω, δεν μπορώ να πω ψέματα, σήμερα ή αύριο, στους υποψηφίους που δεν έχω ψηφίσει. Και φυσικά, θέλω όπως πάντα να είμαι ειλικρινής και τίμιος προς φίλους και αντιπάλους.





Δεν θέλω να κερδοσκοπήσω εμπορευόμενος την ψήφο μου. Δεν το έκανα ούτε όταν ψήφιζα τον Κωστή Στεφανόπουλο αντί του Κώστα Μητσοτάκη, νεαρός βουλευτής τότε (1984), ούτε όταν υπέγραφα την υποψηφιότητα για την προεδρία του Γιάννη Βαρβιτσιώτη, αντί του Μιλτιάδη Εβερτ (1993). Και φυσικά δεν υπηρετούσα καμία άλλη σκοπιμότητα το 1997 όταν έθετα υποψηφιότητα για πρόεδρος της ΝΔ, παρά μόνον τον σκοπό της διεκδίκησης εν ισοτιμία της πρώτης θέσης για μάχη και προσφορά και της ενσάρκωσης του συμβολισμού ότι αυτό θα το μπορούσαμε και εμείς οι «πληβείοι», οι πολιτικοί «Γράκχοι». Φυσικά, όταν τότε εξελέγη ο Κώστας Καραμανλής πρόεδρος, εγώ υπήκουσα στην αρχή της δημοκρατικής πλειοψηφίας που ενισχύθηκε και επιβεβαιώθηκε από την αδιαμφισβήτητη αξία του εκλεγέντος αρχηγού στην πράξη. Οι αρχαίοι Ελληνες έλεγαν πως όταν «η πόλις στασιάζεται» το να μένει κανείς αμέτοχος δεν είναι η πιο σωστή και ωφέλιμη για την πόλη στάση (Σόλων).
Γι’ αυτό παίρνω θέση. Και τάσσομαι με την Ντόρα Μπακογιάννη.
Οι λόγοι πολλοί. Αλλά κυρίως το γεγονός ότι εκφράζει την αδιάκοπη συνέχεια και συνέπεια της Νέας Δημοκρατίας, όπως μετεξελίχθηκε και μορφώθηκε σε μια μακρά διαδικασία ώσμωσης, συναίρεσης και σύνθεσης ιδεών και προσώπων, από το 1978 μέχρι σήμερα. Αυτό είναι το κεκτημένο μας. Δεν πρέπει να το χάσουμε ποτέ. Και για κανένα λόγο. Εγώ σέβομαι την ιστορία της ΝΔ και είμαι υπερήφανος γι’ αυτήν. Τις δύσκολες ώρες που έζησα τις αντιμετώπισα και τις ξεπέρασα με υπομονή, αντοχή και καρτερία. Εστω και μόνος. Ηθικά νικητής, συμμαχώντας πάντα με τους απλούς ανθρώπους, τους σταθερούς συμμαχητές μου.
Είναι ανυπόφορο να βλέπει κανείς τους σκανδαλωδώς ευεργετηθέντες από τον Κων/νο Μητσοτάκη χθες, να χτυπούν σήμερα με τόση σφοδρότητα τον ευεργέτη τους, «εκίνησαν την πτέρναν κατά του ευεργέτου». Πράγμα όχι ασύνηθες βέβαια στην ελληνική πολιτική. Αλλά όσο συνηθισμένο και να γίνει, εγώ δεν πρόκειται να το δεχθώ.
Η πολυσυλλεκτικότητα είναι στοιχείο καθοριστικό των κομμάτων εξουσίας. Ο πατριωτισμός, ο ευρωπαϊσμός, ο φιλελευθερισμός, η δημοκρατικότητα, η κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, η ιστορία, η γλώσσα, η θρησκεία, η παράδοση, η εντιμότητα και συνέπεια, επικυρωμένα, όλα αυτά, με το προσωπικό μας παράδειγμα, μας οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα της ορθής επιλογής. Αυτό ετήρησα και με αυτά τα κριτήρια έλαβα τις αποφάσεις μου.
Η ενότητα είναι το πρόταγμα. Το μέγιστο. Αλλά πρέπει και τη σφυρηλάτηση σε κοινούς αγώνες, σε θυσίες και αυτοθυσίες, σε νίκες και ήττες να θυμηθούμε σαν διαδικασία χαλύβδωσης. Μην εμπορευθεί κανένας όμιλος από golden boys την ιδεολογία μας, προκειμένου με παραχαράγματα και άλλα ιδεολογήματα να εξώσουν άλλους ή να πάρουν προβάδισμα έναντι άλλων. Μιλάω εκ πείρας.
Εγραψα βιβλία για την ιδεολογία μας, ποια πρέπει να είναι, πώς πρέπει να διαμορφωθεί, να τηρηθεί, να διαδοθεί, να επικρατήσει. Δεν μπορώ να δεχθώ ρηχά και δημοσιοσχετίστικα λογοπαίγνια ως νέα ιδεολογία.
Η εθνική, για παράδειγμα, «κόκκινη γραμμή» για το Σκοπιανό, επί της οποίας συμφωνούν οι πλείστοι των Ελλήνων, υπάρχει σήμερα μόνον και μόνον γιατί τότε, το 1993, κατάφερε η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη να γίνουν τα Σκόπια δεκτά στον ΟΗΕ υπό όρους. Με αλλαγμένη τη σημαία τους (απαλείφθηκε τότε ο ήλιος της Βεργίνας που επιχειρούσαν να σφετερισθούν) και με το προσωρινό όνομα FYROM, πράγμα πρωτοφανές, χωρίς άλλο προηγούμενο στην ιστορία των Ηνωμένων Εθνών. Αισθάνομαι υπερήφανος ότι συνέβαλα και εγώ τότε, ως υφυπουργός Εξωτερικών, σ’ αυτό το εθνικό επίτευγμα, μαχόμενος εκεί για ένα μήνα στη Νέα Υόρκη, αφού πρώτα ταξίδεψα σε Ασία (Κίνα, Πακιστάν, Ιαπωνία) και Ωκεανία (Ν. Ζηλανδία) για να διαβουλευθώ με τους υπουργούς των Εξωτερικών των κρατών - μελών του συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Πράγμα που διεκπεραίωσα με απόλυτη επιτυχία.
Υπάρχει ανάγκη αυτή την ώρα να ακούσουμε τη φωνή της συνείδησής μας, να επιδείξουμε την αυτοπεποίθησή μας μένοντας όρθιοι στα δύσκολα, διδασκόμενοι από τα σφάλματά μας και όχι απορρίπτοντες τους εαυτούς μας και την ιστορία μας. Για να κατακτήσεις το μέλλον πρέπει να γνωρίζεις καλά το παρελθόν. Και να διδάσκεται από αυτό. Η αναφορά στα ιστορικά στοιχεία δεν είναι παρελθοντολογία. Είναι σπουδή κριτηρίων του παρόντος και του μέλλοντος. Κανένας στην πολιτική και στην κοινωνική ζωή δεν είναι ψηφιακός ή άυλος τίτλος.
Η ΝΔ σήμερα θα περάσει και αυτόν τον κάβο. Το μπορεί. Και θα προχωρήσει με ενότητα και αισιοδοξία στο μέλλον, κατασφαλίζοντας με τις αναγκαίες αλλαγές και προσαρμογές στο σήμερα τον χαρακτήρα και τη φυσιογνωμία του μεγάλου, ανοιχτού κόμματος, που μπορεί να γίνει σύντομα πλειοψηφία λαού για κυβερνητικές εθνικές και φιλολαϊκές ευθύνες. Φτάνει να το πιστέψουμε. Αυτή την προοπτική θέλω να διανοίξουμε με την επιλογή που προκρίνω, της Ντόρας Μπακογιάννη.

Β.Γ.Πhttp://www.adesmeytos.gr/news.php?aid=5122
Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Σόδομα καί Γόμορα. Ο πρωθυπουργός τής Ν. Αυστραλίας, αντί να κάνει νόμους, έκανε σέξ μέ την (παντρεμένη) φίλη του μέσα στό κοινοβούλιο.

Εκανε σεξ με σερβιτόρα μέσα στην Βουλή!
Η Σαντελουά είπε ότι είχε κατ' επανάληψη κάνει έρωτα με τον Ραν στο Κοινοβούλιο

Στο μάτι του κυκλώνα βρέθηκε ο πρωθυπουργός της πολιτείας της Νότιας Αυστραλίας Μάικ Ραν, ο οποίος κατηγορείται ότι έκανε έρωτα με μια σερβιτόρα μέσα στο κοινοβούλιο και σε αυτοκίνητο.





Έναντι 200.000 δολαρίων, η Μισέλ Σαντελουά, πρώην σερβιτόρα στην καφετέρια του πολιτειακού κοινοβουλίου της Νότιας Αυστραλίας είπε σε τηλεοπτική της συνέντευξη στο κανάλι 7 ότι είχε ερωτική σχέση με τον πολιτειακό πρωθυπουργό της Νότιας Αυστραλίας Μάικ Ραν.

Ο Ραν στο παρελθόν και μετά την επίθεση που δέχθηκε από τον πρώην άνδρα της Μισέλ, Ρίτσαρντ Γουέιν Φίλιπς, είχε δηλώσει ότι η σχέση του με την Μισέλ ήταν «μόνο φιλική».







Η Σαντελουά είπε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ότι αποφάσισε να μιλήσει δημόσια γιατί δεν άντεχε άλλο τα ψέματα και, αφού ανέλαβε την ευθύνη για την απρεπή συμπεριφορά της, δήλωσε ότι και ο κ. Ραν πρέπει να αναλάβει πλέον τις δικές του ευθύνες.

Η Σαντελουά είπε ότι είχε κατ' επανάληψη κάνει έρωτα με τον Ραν στο Κοινοβούλιο, ενώ μία φορά έκαναν έρωτα μέσα στο αυτοκίνητό της κοντά σε ένα γήπεδο του γκολφ.

«Ήμουν η μαριονέττα του. Αυτός αποφάσιζε και εγώ απλώς ακολουθούσα. Συναντιόμασταν κρυφά και πολλές φορές πήγαινα να τον πάρω από το καζίνο. Εμπαινε στο αυτοκίνητο και μου έλεγε που θα πάμε. Μία φορά κάναμε έρωτα μέσα στο αυτοκίνητο.

Είχαμε σταματήσει στην άκρη του δρόμου και κάναμε έρωτα εκεί. Ντρέπομαι γι' αυτό. Μετά τη συνάντησή μας τον πήγα στο κοινοβούλιο και αυτός συνέχισε την δουλειά του», είπε συγκεκριμένα η Σαντελουά.

«Είχα χάσει κάθε ίχνος αυτοσεβασμού. Έλεγα ψέματα στον άντρα μου και, από την άλλη, είχα αυτή την σχέση. Ήταν όλα ένα λάθος», παραδέχθηκε.

Σύμφωνα με τα όσα είπε η Σαντελουά, η σχέση αυτή έλαβε χώρα πριν τις πολιτειακές εκλογές του 2006 και τελείωσε πριν τον γάμο του πρωθυπουργού με τη σημερινή σύζυγό του Σάσα Καρουόζο.

Από την μεριά του, ο κ. Ραν συνεχίζει να αρνείται ότι είχε οποιαδήποτε ερωτική σχέση με την Μισέλ Σαντελουά και όπως ανέφερε λίγο πριν την μετάδοση της συνέντευξης, θα απαντήσει στα όσα του καταμαρτυρεί και αφού πρώτα συμβουλευτεί τους δικηγόρους του.

Ο κ. Ραν είπε ότι από όσα γνωρίζει, η Σαντελουά πληρώθηκε αδρά για να πει αυτά που είπε δημόσια και ότι είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι μόλις ένα μήνα πριν η ίδια είχε ζητήσει μέσω των δικηγόρων της από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να μην την ενοχλήσουν.

Εξ' άλλου, σε λίγες μέρες και συγκεκριμένα στις 7 Δεκεμβρίου, εκδικάζεται και η υπόθεση της απρόκλητης επίθεσης του πρώην συζύγου της Σαντελουά, Ρίτσαρντ Γουέιν Φίλιπς, κατά του πολιτειακού πρωθυπουργού τον οποίο και γρονθοκόπησε σε δημόσια εκδήλωση.

Σύμφωνα με τον ομογενή υπουργό Σωφρονιστικών Ιδρυμάτων Τομ Κουτσαντώνη, το κόμμα των Εργατικών στηρίζει απόλυτα τον Ραν.

το κείμενο από τό http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11512&subid=2&pubid=8496817

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Αδειασαν τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ. Ολοι οι υπάλληλοι τού κόμματος είναι τώρα σέ υπουργικά γραφεία. Μέ διαδικασίες opengov , εννοείται....

Εγκαταλελειμμένο κτίριο θυμίζει η κομματική έδρα του ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές. Δεκάδες υπάλληλοι που στεγάζονταν στα γραφεία της Ιπποκράτους μετακόμισαν ήδη σε υπουργικούς προθαλάμους, ενώ αρκετά μέλη των τομέων του κινήματος μετακινήθηκαν σε κρατικά πόστα.

Με πρωτοβουλία του γενικού διευθυντή του κόμματος, Ροβ. Σπυρόπουλου, οι υπάλληλοι που ήταν αποσπασμένοι στην Ιπποκράτους ή είχαν συμβάσεις έργου κλήθηκαν να επιλέξουν μεταξύ κόμματος και κράτους και η σχετική διαδικασία ολοκληρώνεται τις επόμενες εβδομάδες, προκειμένου να ακολουθήσει η «στρατολόγηση» νέων.






**«Η ζωή στα κεντρικά γραφεία του κόμματος δεν θυμίζει σε τίποτε το παρελθόν, τα φώτα είναι πλέον λιγοστά μετά τις έξι το απόγευμα, ενώ και οι δημοσιογράφοι που περνούν από την ειδική αίθουσα που έχει διαμορφωθεί γι' αυτούς είναι πλέον ελάχιστοι», περιγράφει άνθρωπος που γνωρίζει από παλιά την καθημερινότητα του κομματικού «Γενικού Επιτελείου».

**Προσθέτει, μάλιστα, πως ακόμη και ο καφετζής του κτιρίου παραπονιέται για μείωση του τζίρου. Διαπίστωση που συμμερίζεται και ο ιδιοκτήτης των «ψιλικών» απέναντι, ο οποίος λέει ότι ο κόσμος που μπαινοβγαίνει είναι πλέον πολύ λιγότερος.

**Σε κατάσταση αναμονής βρίσκονται και οι περισσότεροι από τους 30 τομείς του κόμματος, αφού οι κενές θέσεις είναι πολλές, με αποτέλεσμα ακόμη και κρίσιμα πεδία όπως το Οργανωτικό (με τον Τ. Αποστολόπουλο να επιθυμεί, σύμφωνα με πληροφορίες, να αποχωρήσει), αλλά και το Συνδικαλιστικό, των Επαγγελματοβιοτεχνών και άλλα να λειτουργούν με το μίνιμουμ της δυναμικότητάς τους.

**Τις επόμενες μέρες το πρόβλημα αυτό θα αντιμετωπιστεί κεντρικά, με αποφάσεις για τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου και των τομέων που θα πάνε σε κυβερνητικές θέσεις.

Οπότε το Πολιτικό Συμβούλιο, το οποίο θα συνεδριάσει την Τετάρτη, θα αποφασίσει για την αντικατάστασή τους, αφού ισχύει το σχετικό ασυμβίβαστο από το καταστατικό.

**Καθημερινό «παρών», εκτός από τον γραμματέα Σωκ. Ξυνίδη και τον Ρ. Σπυρόπουλο, δίνουν μεταξύ άλλων ο Ν. Αθανασάκης, ο πάλαι ποτέ συγκεντρωσιάρχης, Γ. Παναγιωτακόπουλος, η αναπληρώτρια εκπρόσωπος τύπου Μαρία Καρακλιούμη, η γραμματέας του τομέα Οικονομίας, Ντίνα Λάζαρη και ο οικονομικός διευθυντής του κόμματος Γ. Γεωργακόπουλος.

**Σε φάση αναδιοργάνωσης βρίσκεται και το γραφείο τύπου, αφού ο Γ. Ελενόπουλος έχει αναλάβει διευθυντής του γραφείου τύπου του πρωθυπουργού στο Μαξίμου.

**Κάποια ζωή στα γραφεία δίνουν πάντως, τις τελευταίες μέρες, οι διαρκείς συσκέψεις που έχει ο Σωκ. Ξυνίδης, με τους επικεφαλής των νομαρχιακών επιτροπών απ' όλη την Ελλάδα, σε μια προσπάθεια να ενεργοποιηθεί το κόμμα με ορίζοντα τις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2010...http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=104296
Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Η Σύμβουλος του Υφ. Προστασίας του Πολίτη, Αφροδίτη Al Salech, ο μικρός Σαλιού καί η άποψη Μπακογιάννη-Σαμαρά γιά τήν ιθαγένεια στούς μετανάστες.

Η νέα σύμβουλος του Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη Σ. Βούγια, η Αφροδίτη Al Salech είναι blogger. Τό μπλογκ της (http://afroditealsalech.blogspot.com/) είναι - κατά τη γνώμη μας - απο τα καλύτερα, ασχέτως εάν συμφωνεί κανείς πάντα με αυτά πού γράφει....

Αντιγράφουμε από τό μπλόγκ της...
Για να μην τα μαθαίνετε απο άλλα blog: Πράγματι αποδέχθηκα την πρόταση του Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Βούγια ως ειδική σύμβουλος σε ζητήματα μετανάστευσης. Δουλεύω ήδη ένα μήνα. Στόχος μου/μας είναι να εφαρμοστούν κοινωνικές πολιτικές ώστε να αντιμετωπιστεί ολιστικά, ουσιαστικά και ανθρώπινα το ζήτημα των μη νόμιμα εισερχόμενων μεταναστών- των ανθρώπινων ροών. (Οχι άλλες Παγανές!)

Στό προφίλ της μιλάει (μεταξύ άλλων) γιά τόν μικρό Σαλιού...
"Έχω σπουδές στη Ψυχολογία (ΑΠΘ) στο Θέατρο (ΒΕΑΚΗ) στις Πολιτικές Επιστήμες (ΝΟΠΕ) και έχω παρακολουθήσει το σεμινάριο στη Μεταναστευτική Πολιτική στο Πανεπιστήμιο του Sussex (2009) και στην Forced Migration στο RSC της Oxfrord. Τώρα φοιτώ στο ΜΑ Πολιτικών Επιστημών &Κοινωνιολογίας. Δύο βιβλία μου έχουν εκδοθεί: "Το μάτι της λίμνης" (ΕΣΤΙΑ) & "Ο Βεσάρος" (ΩΚΕΑΝΙΔΑ). Συνεργάζομαι με την ΜΚΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ (www.diavatirio.net) και με το Κέντρο Ημέρας "ΒΑΒΕΛ" για την ψυχική υγεία των μεταναστών (θεατρικό παιχνίδι) καθώς και με κοινότητες & οργανώσεις μεταναστών και προσφύγων. Γραφω τακτικά στην ATHENS VOICE. Τα τελευταία χρόνια δεν δουλεύω ως ηθοποιός (κι αυτό δεν σημαίνει πως δεν είμαι) δίχως η ευθύνη να είναι αποκλειστικά δική μου. Βέβαια δεν παραπονιέμαι απαραιτήτως καθώς μου δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσω όσα ποτέ δεν υποπτευόμουν πως υπάρχουν. Όπως ο μικρός Σαλιού που γεννήθηκε στην Ελλάδα και μου έκανε την τιμή να φωτογραφηθεί μαζί μου. Στο μικρό Σαλιού υπόσχομαι πως όταν θα γίνει 18 χρ. θα πάρει την ελληνική υπηκοότητα εάν και εφόσον εξακολουθεί να μας θέλει!"


Από τή μεριά μας λέμε ότι κανείς άνθρωπος δέν μπορεί να αντισταθεί στόν συμπαθέστατο Σαλιού. Ενα παιδί πού σέ κυττάει στα μάτια είναι κάτι πού μπορεί να σταματήσει κάθε κουβέντα. Πιστεύουμε καί εμείς ότι ο μικρός Σαλιού εάν στά 18 του αισθάνεται Ελληνας, έχει μέσα του τήν ελληνική ταυτότητα καί νιώθει δικός μας θα πρέπει να πάρει την ελληνική ιθαγένεια...
Απ΄τήν άλλη όμως, εάν δέν αισθάνεται Ελληνας μέσα του, πιστεύουμε ότι θα πρέπει να μπορεί να ζήσει νόμιμα και με αξιοπρέπεια στή χώρα μας αλλά χωρίς τήν ελληνική ιθαγένεια....
Αλλο τό ένα, άλλο το άλλο....

Πιό κάτω διαβάστε τή άποψη τών υποψηφίων προέδρων τής ΝΔ για το θέμα τής ιθαγένειας...


19 Συμφωνείτε με την απονομή ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες δεύτερης γενιάς;

Μπακογιάννη: Η αμερικανική νομοθεσία που θέλει όποιο παιδί γεννιέται στις ΗΠΑ να παίρνει αυτοδικαίως την αμερικανική υπηκοότητα δεν μπορεί να ισχύσει στη χώρα μας. Θα κινδυνεύσουμε να καταστούμε χώρα υποδοχής γεννήσεων, με αποτέλεσμα τα όποια προβλήματα μετανάστευσης υπάρχουν, να αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Αυτό που θα πρέπει να ισχύσει είναι η κλασική ρήση για αυτούς που μετέχουν της ελληνικής παιδείας. Στα παιδιά που πηγαίνουν σχολείο και έχουν πολυετή παρουσία στη χώρα μας, ναι, πρέπει να δίνεται ελληνική ιθαγένεια.

Σαμαράς: Ρωτήστε με καλύτερα πώς θα τους ενσωματώσουμε. Σε όλες τις χώρες που υποδέχονται μετανάστες το μείζον πρόβλημα είναι πώς θα ενσωματώσουν στις κοινωνίες τους τα παιδιά των μεταναστών. Σε μας το πρόβλημα αυτό δεν ετέθη ποτέ. Το μόνο που αναρωτιόμαστε είναι αν θα τους δώσουμε ελληνική ιθαγένεια. Ε, λοιπόν, να τους τη δώσουμε την ελληνική ιθαγένεια. Αλλά πρέπει να τους δώσουμε και ελληνική ταυτότητα. Και γι΄ αυτό δεν βλέπω να γίνεται κάποια σοβαρή συζήτηση, την ίδια στιγμή που η Εργατική κυβέρνηση στη Βρετανία ανακάλυψε τη «βρετανικότητα» εδώ και χρόνια, ενώ στη Γαλλία ο Σαρκοζί δημιουργεί υπουργείο Εθνικής Ταυτότητας ακριβώς γι΄ αυτόν τον λόγο. Βλέπετε πόσο πίσω είμαστε στα θέματα αυτά από τους ευρωπαίους εταίρους μας; Και βλέπετε πόσο ρηχή είναι η προσέγγισή μας ακόμη κι όταν αποφασίζουμε να ασχοληθούμε;. (ΒΗΜΑ)

Η νέα σύμβουλος τού Υπουργού είχε κάνει τόν Οκτώβριο τού 2001 φωτογράφηση σέ περιοδικό....
Μερικές από τίς φωτό ....












Οι φωτό είναι από τό http://www.i-reportergr.com/2009/11/blog-post_4781.html

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Η άποψη Πασαλάρη για την διαδοχή στήν ΝΔ....

Οι «βαρόνοι» θέλουν αρχηγό του χεριού τους.

ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ απομένουν (ίσως περισσότερες) έως ότου η δόλια Ελλάδα αποκτήσει αξιωματική αντιπολίτευση της προκοπής. Έως ότου, δηλαδή, η έρμη Νέα Δημοκρατία






αποκτήσει αρχηγό και έως ότου η κυβέρνηση Παπανδρέου αποκτήσει στοιχειώδη έλεγχο.Στο άρθρο μου 18ης Οκτωβρίου έγραφα ευθέως ότι η φιλελεύθερη παράταξη όφειλε αμέσως μετά την εκλογική πανωλεθρία της να βγάλει νέο αρχηγό –και μάλιστα της έως τότε «νούμερο δύο» που δεν ήταν άλλη από τη Ντόρα Μπακογιάννη και τούτο διότι η γυναίκα αυτή συγκέντρωνε τα περισσότερα πλεονεκτήματα και ήταν σταθερά πρώτη σε δημοτικότητα μετά τον Καραμανλή.Αντ’ αυτού ακολούθησε η χρονοβόρος διαδικασία, η αλλαγή του τρόπου εκλογής, οι πολωτικές συμμαχίες, τα στημένα γκάλοπ και τα βλακώδη επιχειρήματα εναντίον της Μπακογιάννη ότι «είναι γυναίκα», ότι είναι «θυγατέρα του αποστάτη», ότι στηρίζεται σε μηχανισμούς, ότι δεν αντιτάχτηκε σε πρόωρες εκλογές και (το κατάπτυστο) ότι διάγει σκανδαλώδη ιδιωτικό βίο!...Καθώς κλείνω εφτά δεκαετίες στη ν υπηρεσία αυτού του έρμου λειτουργήματος δικαιούμαι να θυμίζω ότι, λόγω αντιστασιακών καταβολών, ουδέποτε πούλησα ή ενοικίασα ή διέθεσα εθελοντικώς αυτή την πένα σε οποιονδήποτε από αυτούς που μας λένε «ΩΡΕ, πόσο κάνει η πένα σου για να μιλήσει ή να σωπάσει;». Ούτε και τη βούτηξα σε χολή όπως τη βουτάνε σήμερα κάποιοι επώνυμοι σκώληκες του σιναφιού μας. Η σημερινή περί Ντόρας Μπακογιάννη (με την οποία έχω να μιλήσω κάμποσα χρόνια) πηγάζει από ρεαλιστικό προβληματισμό και από την πολυετή ενασχόληση μου με τον δημόσιο βίο.Την Κυριακή των εκλογών έγραψα ότι ίσως είναι η τελευταία φορά που ψηφίζω υπέρ της Νέας Δημοκρατίας, έπειτα από τις γκάφες και τα λάθη που διέπραξε η ηγεσία της τα τελευταία 5,5 χρόνια… Ήδη, λόγω της αντιπολιτευτικής απραξίας των 50 ημερών και της αλληλοσφαγής των υποψηφίων, εμφανίζεται να έχει χάσει άλλες δέκα μονάδες. Και είναι βέβαιο ότι θα γράψει τον επίλογό της αν την ερχόμενη Κυριακή βγάλει λάθος αρχηγό. Με λάθος αρχηγό η πόλωση θα συνεχιστεί και τότε μοιραίως κάποια κομματικά νεογνά θα γεννηθούν από το πουθενά για να ζήσουν μερικούς μήνες και να «καταλήξουν», όπως συχνά συμβαίνει σ’ αυτή την παράταξη. Πως όμως μπορεί να προκύψει ο … λα΄θος αρχηγός;Είναι γνωστό ότι στα τελευταία 30 χρόνια οι «βαρόνοι» των media έχουν παίξει ρυθμιστικό ρόλο στη δημόσια ζωή της πατρίδας. Ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις, όπως έκανε και το 1993 με στόχο το Μητσοτάκη και με … πυρομαχικό την υπόθεση του ΟΤΕ. Σήμερα τους βλέπουμε, κάποιους εξ ‘ αυτών, να επανέρχονται με στόχο τη θυγατέρα του Μητσοτάκη, όχι γιατί έχουν τίποτα προηγούμενα μαζί της αλλά γιατί προτιμούν να διαφεντεύουν αυτοί τη Νέα Δημοκρατία είτε ως αξιωματική αντιπολίτευση είτε ως κυβέρνηση. Η Ντόρα Μπακογιάννη δεν τους πάει ,είναι σκληρή, όσο κι αν χαμογελάει. Έχει ζήσει τη γενιά του Γαλλικού Μάη, έχει θητεύσει δίπλα σε αντιστασιακό σύζυγο που δολοφονήθηκε, είναι … ενοχλητικά πιστή στο κόμμα και στις αρχές της!... Όχι, δεν τους πάει. Θέλουν ένα αδύνατο σχήμα, μια ηγεσία του χεριού τους. (Σε προσεχές σημείωμα θα εξηγήσω με ποια σατανικά μέσα τα θολά κανάλια χειραγωγούν την κοινή γνώμη. Και εναντίον «βαρόνους» να φιμώσουν και να απολύουν κάποιες «δυσάρεστες» φωνές).Σήμερα λοιπόν δεν έχω παρά να ευχηθώ σε όλους όσοι θα πάνε την Κυριακή στην κάλπη να τινάξουν το σώμα τους μήπως και φύγουν οι λάσπες που έχουν δεχτεί tαπό τα θολά κανάλια και από τις φαρμακερές πένες. Η φιλελεύθερη παράταξη έχει ανάγκη από αστραπιαίο νοικοκυριό και η πατρίδα από ένα έντιμο, πεντακάθαρο, νεανικό και θερμά πατριωτικό κόμμα εξουσίας, απαλλαγμένο από τις μούχλες του παρελθόντος, λυτρωμένο από τις μίζες των ισχυρών. Ένα κόμμα ζωογονημένο από την αγάπη του λαού … Και μόνον από αυτήν! ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ, Χρήστος Πασαλάρης

Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Το συγκλονιστικό πλεονέκτημα του ΠΑΣΟΚ έναντι της Νέας Δημοκρατίας, καί ...(σέ βίντεο) σε περιμένω να ρθείς καί πάλι....

Ανοχή και ενοχές

Tου Κωστα Ιορδανιδη

Το συγκλονιστικό πλεονέκτημα του ΠΑΣΟΚ έναντι της Νέας Δημοκρατίας είναι η μοναδική ανοχή, με την οποία η ελληνική κοινωνία –στην πλειονότητά της– αντιμετωπίζει τις όποιες κυβερνητικές δραστηριότητες αναλαμβάνει αυτό το κόμμα, υπό οιανδήποτε ηγεσία, για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το πολιτικό αυτό παράδοξο πρέπει να αποδοθεί σε μιαν αίσθηση οικειότητας, που υφίσταται μεταξύ του εκάστοτε ηγέτη και των ψηφοφόρων του συγκεκριμένου κόμματος. Στο παρελθόν, οι πάντες αναφέρονταν στον «Ανδρέα» · σήμερα στον «Γιώργο» ή στο υποκοριστικό αυτού του ονόματος· σε παλαιότερη μετενσάρκωση, του ιδίου πολιτικού χώρου, στον «Γέρο της Δημοκρατίας». Μόνον ο κ. Κώστας Σημίτης αποτέλεσε εξαίρεση στον κανόνα και έχει πολιτικώς περιθωριοποιηθεί.

Αντίθετα, οι ηγέτες της συντηρητικής παρατάξεως –αξιολογότατοι και με σημαντικότατη προσφορά τα τελευταία πενήντα χρόνια– υπήρξαν πάντα απόμακροι, και ανεξαρτήτως ηλικίας θυμίζουν «δημοδιδασκάλους» ή «αυθεντίες» μιας άλλης εποχής. Εξαίρεση σε αυτή την τάση, ο κ. Κώστας Καραμανλής, για ένα χρονικό διάστημα.





Ενα άλλο συντριπτικό πλεονέκτημα του ΠΑΣΟΚ έναντι της Ν. Δ. είναι ότι αδιστάκτως και άνευ αναστολών προβάλλουν την παραταξιακή και όχι μόνον την κομματική ταυτότητά τους. Δεν υπάρχει υπουργός στην παρούσα κυβέρνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου –ανεξαρτήτως ταξικής προελεύσεως– που να μη δηλώνει «αριστερός». Αντίθετα, το 90% και πλέον των πρώην υπουργών της Ν. Δ. θα αρνούνταν να ταυτοποιηθούν ως «δεξιοί» · ορισμένοι μάλιστα θα έλεγαν ότι δεν είναι δεξιοί, αλλά «κεντρώοι», «κεντροδεξιοί» ή «φιλελεύθεροι».

Για λόγους ακατανόητους, η συντηρητική παράταξη στην Ελλάδα έχει επί της ουσίας αποδεχθεί τις ενοχές που της αποδίδουν οι πολιτικοί αντίπαλοί της. Η Δεξιά –και όχι κάποιο έκνομο τμήμα της– υποστηρίζουν ότι ευθύνεται για το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου – ασχέτως εάν οι Συνταγματάρχες ανέτρεψαν τη δεξιά κυβέρνηση του Παν. Κανελλόπουλου. Στη Δεξιά αποδίδονται οι ευθύνες του εμφύλιου πολέμου, αν και τα Δεκεμβριανά συνέβησαν επί κυβερνήσεως του Γεωργίου Παπανδρέου, που υπήρξε εξόχως αντικομμουνιστής, όπως και η πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών. Δεν υπάρχει δεινό σε αυτή τη χώρα που να μην αποδίδεται στη Δεξιά, και από την άποψη αυτή είναι πραγματικός άθλος ότι περιοδικώς κατακτά την εξουσία.

Διερωτάται πράγματι κανείς πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν άτομα στη Ν. Δ., που δεν αντιλαμβάνονται την ανάγκη απενοχοποιήσεως της Δεξιάς, από όσα της προσάπτουν οι πολιτικοί της αντίπαλοι. Η απόκρυψη της παραταξιακής ταυτότητας, για να δελεασθεί ο μεσαίος χώρος, που ούτως ή άλλως προσχωρεί στο κόμμα που έχει εκάστοτε τη μεγαλύτερη δυναμική, πιστοποιεί πολιτική δειλία.

Τέλος, είναι απορίας άξιον πώς υπάρχουν στελέχη της Ν. Δ. που δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία της ιδεολογίας για ένα κόμμα, όταν η Αριστερά που συνετρίβη στο πεδίο της μάχης κατάφερε να κυριαρχήσει ιδεολογικά στη μετεμφυλιακή Ελλάδα. Η Ν. Δ. δεν έχει ανάγκη διαχειριστών της εξουσίας, κακών ως απεδείχθη στην πράξη. Οφείλει να αναγεννηθεί εκ βάθρων....http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_22/11/2009_362400
Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Δείτε live, τώρα, τήν ομιλία Μπακογιάννη στή Θεσσαλονίκη. Είναι εκεί καί ο Πανίκας...

Δείτε την...(ανανέωση 12.40, η ομιλία τελείωσε)...




Διάβασε όλη την ανάρτηση...

Διαδοχή στή ΝΔ. Οποιος βγεί πρώτος, τήν πρώτη Κυριακή, θα πάρει καί το κόμμα. Μεταξύ 47% καί 43% θα κινηθούν Αντώνης - Ντόρα...

Ως μάχη «μιας Κυριακής» αντιμετωπίζουν τα επιτελεία της Ντόρας Μπακογιάννη και του Αντώνη Σαμαρά την επικείμενη αναμέτρηση για την ανάδειξη του 7ου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας.

Το ενδεχόμενο εκλογής του νέου προέδρου από την πρώτη Κυριακή δεν μπορεί να αποκλειστεί, καθώς δεν είναι λίγοι όσοι εκτιμούν ότι τα ποσοστά που εμφανίζει στις δημοσκοπήσεις ο κ. Π. Ψωμιάδης θα συμπιεστούν. Ακόμη και αν αυτό δεν συμβεί, ωστόσο, είναι η πρώτη Κυριακή που θα καθορίσει, επί της ουσίας, τον νικητή της εκλογής. Σε αυτό το συμπέρασμα συντείνει μία σειρά λόγων, με πρώτο αυτή καθαυτή τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί.





Η ιδιαιτερότητά της εντοπίζεται στο γεγονός ότι οι ψηφοφόροι θα πρέπει να εγγραφούν, ταυτοχρόνως, και μέλη του κόμματος αποκλειστικά στις 29 Νοεμβρίου, όταν και θα λειτουργεί το on line σύστημα. Νέες εγγραφές, στον δεύτερο γύρο, δεν προβλέπονται και συνεπώς η ενδεχόμενη επαναληπτική εκλογή θα γίνει με το εκλεκτορικό σώμα που θα έχει «παρουσιαστεί» στις 29 τρέχοντος. Ως αποτέλεσμα, κανένα από τα δύο επιτελεία δεν θα έχει περιθώριο «διορθωτικών κινήσεων». «Οσους μαζέψουμε, μαζέψαμε», σημείωνε προ ημερών οργανωτικό στέλεχος του κ. Σαμαρά από την περιφέρεια.

Το «πεπερασμένο εκλογικό σώμα» της δεύτερης Κυριακής είναι και αυτό που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι -εκτός αν υπάρξει «έκπληξη μεγατόνων»- αυτός που θα προηγείται στον α΄ γύρο θα «κερδίσει» και την εκλογή στον δεύτερο, ακόμη και χωρίς τις ψήφους του κ. Ψωμιάδη! Υπολογίζοντας τη δύναμη του κ. Ψωμιάδη σε ένα μέγιστο ποσοστό περί το 10%, τα δύο επιτελεία εκτιμούν ότι οι δύο βασικές υποψηφιότητες θα κυμανθούν μεταξύ 47% και 43%. Εξηγούν, δε, ότι, καθώς θεωρείται απίθανο οι ψηφοφόροι του κ. Ψωμιάδη να κινηθούν όλοι σε έναν υποψήφιο, όποιος προπορεύεται την πρώτη εβδομάδα, «εκτός αν ο ίδιος σκοντάψει, θα τερματίσει και πρώτος». Γιατί; Γιατί πιστεύουν ότι μία μερίδα ψηφοφόρων του κ. Ψωμιάδη δεν θα προσέλθει εκ νέου στις κάλπες, κάτι που μπορεί να συμβεί και με απογοητευμένους ψηφοφόρους του δεύτερου σε δύναμη, ειδικά αν η διαφορά από τον πρώτο είναι σημαντική. Το σενάριο είναι ισχυρό και τίθεται εν αμφιβόλω μόνον αν οι δύο επικρατέστεροι πέσουν, την προσεχή Κυριακή, στο νήμα με διαφορά μικρότερη της μιας μονάδας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_162_22/11/2009_362430


Διάβασε όλη την ανάρτηση...